شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٩٨٩

[ اندرزنامه نوشتن بهرام گور به كار كارداران خود ]

كه گيتى فراوان نماند بكس * بىآزارى و داد جوييد و بس

بدين گيتى اندر نشانه منم * سر راستى را بهانه منم

كه چندان سپه كرد آهنگ من * هم آهنگ اين نامدار انجمن

از ايدر برفتم باندك سپاه * شدند آنك بدخواه بد نيك خواه

يكى نامدارى چو خاقان چين * جهاندار با تاج و تخت و نگين

بدست من اندر گرفتار شد * سر بخت تركان نگونسار شد

مرا كرد پيروز يزدان پاك * سر دشمنان رفت در زير خاك

جز از بندگى پيشهء من مباد * جز از راست انديشهء من مباد

نخواهم خراج از جهان هفت سال * اگر زير دستى بود گر همال

بهر كاردارى و خودكامه‌يى * نوشتند بر پهلوى نامه‌يى

كه از زيردستان جز از رسم و داد * نرانيد و از بد نگيريد ياد

هر انكس كه درويش باشد به شهر * كه از روز شادى نيابند بهر

فرستيد نزديك ما نامشان * بر آريم زان آرزو كامشان

دگر هرك هستند پهلو نژاد * كه گيرند از رفتن رنج ياد

هم از گنج ما بىنيازى دهيد * خردمند را سرفرازى دهيد

كسى را كه فامست و دستش تهيست * بهر كار بىارج و بىفرّهيست

هم از گنج ما رويشان بتوزيد فام * بديوانهاشان نويسيد نام

ز يزدان بخواهيد تا همچنين * دل ما بدارد بآيين و دين

بدين مهر ما شادمانى كنيد * بران مهتران مهربانى كنيد

همان بندگان را مداريد خوار * كه هستند هم بندهء كردگار

كسى كش بود پايهء سنگيان * دهد كودكان را بفرهنگيان

بدانش روان را توانگر كنيد * خرد را ز تن بر سر افسر كنيد

ز چيز كسان دور داريد دست * بىآزار باشيد و يزدان پرست

بكوشيد و پيمان ما مشكنيد * پى و بيخ و پيوند بد بركنيد

بيزدان پناهيد و فرمان كنيد * روان را بمهرش گروگان كنيد

مجوييد آزار همسايگان * هم آن بزرگان و پر مايگان

هر انكس كه ناچيز بُد چيره گشت * و ز اندازهء كهترى بر گذشت

بزرگش مخوانيد كان برترى * سبك باز گردد سوى كهترى

ز درويش چيزى مداريد باز * هر انكس كه هست از شما بىنياز

بپاكان گراييد و نيكى كنيد * دل و پشت خواهندگان مشكنيد

هران چيز كان دور گشت از پسند * بدان چيز نزديك باشد گزند

ز دارنده بر جان آن كس درود * كه از مردمى باشدش تار و پود

چو اندر نوشتند چينى حرير * سر خامه را كرد مشكين دبير

بعنوان برش شاه گيتى نوشت * دل داد و دانندهء خوب و زشت

خداوند بخشايش و فرّ و زور * شهنشاه بخشنده بهرام گور

سوى مرزبانان فرمانبران * خردمند و دانا و جنگى سران

بهر سو نوند و سوار و هيون * همى رفت با نامهء رهنمون