شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٩٨٧

[ بازگشتن بهرام گور به ايران زمين ]

نوشتم يكى نامه از مرز چين * بنزد برادر بايران زمين

بنزد بزرگان ايرانيان * نوشتم همين نامه بر پرنيان

هر انكس كه او رزم خاقان نديد * ازين جنگ جويان ببايد شنيد

سپه بود چندانك گفتى سپهر * ز گردش بقير اندر اندود چهر

همه مرز شد همچو درياى خون * سر بخت بيداد گشته نگون

برزم اندرون او گرفتار شد * و ز و چرخ گردنده بيزار شد

كنون بسته آوردمش بر هيون * جگر خسته و ديدگان پر ز خون

همه گردن سر كشان گشت نرم * زبان چرب و دلها پر از خون گرم

پذيرفت باژ آنك بدخواه بود * به راه آمدند آنك بىراه بود

كنون از پس نامه من با سپاه * بيايم بكام دل نيك خواه

هيونان كفك افگن بادپاى * برفتند چون ابر غرّان ز جاى

چو نامه بنزديك نرسى رسيد * ز شادى دل پادشا بر دميد

بشد موبد موبدان پيش اوى * هر انكس كه بود از يلان جنگ جوى

بشادى بر آمد ز ايران خروش * نهادند هر يك بآواز گوش

دل نامداران ز تشوير شاه * همى بود پيچان ز بهر گناه

بپوزش بنزديك موبد شدند * همه دل هراسان ز هر بد شدند

كز انديشهء كژّ و فرمان ديو * ببرّد دل از راه گيهان خديو

بدان مايه لشكر كه برد اين گمان * كه يزدان گشايد در آسمان

شگفتيست اين كز گمان بگذرد * هم از راى داننده مرد خرد

چو پاسخ شود نامه بر خوب و زشت * همين پوزش ما ببايد نوشت

كه گر چند رفت از بزرگان گناه * ببخشد مگر نامبردار شاه

بپذرفت نرسى كه ايدون كنم * كه كين از دل شاه بيرون كنم

پس آن نامه را زود پاسخ نوشت * پديدار كرد اندرو خوب و زشت

كه ايرانيان از پى درد و رنج * همان از پى بوم و فرزند و گنج

گرفتند خاقان چين را پناه * بنوميدى از نامبردار شاه

نه از دشمنى بد نه از درد و كين * نه بر شاه بودست كس را گزين

يكى مهترى نام او برز مهر * بدان رفتن راه بگشاد چهر

بيامد بنزديك شاه جهان * همه رازها برگشاد از نهان

ز گفتار او شاه خشنود گشت * چنين آتش تيز بىدود گشت

چغانى و چگلى و بلخى ردان * بخارى و از غرجگان موبدان

برفتند با باژ و بَرسَم بدست * نيايش كنان پيش آتش پرست

كه ما شاه را يك سره بنده‌ايم * همان باژ را گردن افگنده‌ايم

همان نيز هر سال با باژ و ساو * بدرگه شدى هرك بوديش تاو

[ بازگشتن بهرام گور به ايران زمين ]

[ بازگشتن بهرام گور به ايران زمين ]

چو شد ساخته كار آتشكده * همان جاى نوروز و جشن سده

بيامد سوى آذرآبادگان * خود و نامداران و آزادگان

پرستندگان پيش آذر شدند * همه موبدان دست بر سر شدند