شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٩٨٥

[ تاختن بهرام گور بر خاقان چين ]

بمرو اندر آورد خاقان سپاه * جهان شد ز گرد سواران سياه

چو آسوده شد سر به خوردن نهاد * كسى را نيامد ز بهرام ياد

بمرو اندرون بانگ چنگ و رباب * كسى را نبد جاى آرام و خواب

سپاهش همه باره كرده يله * طلايه نه بر دشت و نه راحله

شكار و مى و مجلس و بانگ چنگ * شب و روز ايمن نشسته ز جنگ

همى باژ ايرانيان چشم داشت * ز دير آمدن دل پر از خشم داشت

[ تاختن بهرام گور بر خاقان چين ]

[ تاختن بهرام گور بر خاقان چين ]

و زان روى بهرام بيدار بود * سپه را ز دشمن نگهدار بود

شب و روز كار آگهان داشتى * سپه را ز دشمن نهان داشتى

چو آگاهى آمد ببهرامشاه * كه خاقان بمروست و چندان سپاه

بياورد لشكر ز آذرگشسپ * همه بىبنه هر يكى با دو اسپ )

قبا جوشن و ترگ رومى كلاه * شب و روز چون باد تازان به راه

همى تاخت لشكر چو از كوه سيل * بآمل گذشت از در اردبيل

ز آمل بيامد بگرگان كشيد * همى درد و رنج بزرگان كشيد

ز گرگان بيامد به شهر نسا * يكى رهنمون پيش پر كيميا

بكوه و بيابان و بىراه رفت * بروز و بشب گاه و بىگاه رفت

بروز اندرون ديده‌بان داشتى * بتيره شبان پاسبان داشتى

بدين سان بيامد بنزديك مرو * نپرّد بدان گونه پرّان تذرو

نوندى بيامد ز كار آگهان * كه خاقان شب و روز بىاندهان

بتدبير نخچير كشميهن است * كه دستورش از كهل اهريمنست

چو بهرام بشنيد زان شاد شد * همه رنجها بر دلش باد شد

بر آسود روزى بدان رزمگاه * چو آسوده تر گشت شاه و سپاه

بكشميهن آمد بهنگام روز * كه برزد سر از كوه گيتى فروز

همه گوش پر نالهء بوق شد * همه چشم پر رنگ منجوق شد

دهاده بر آمد ز نخچيرگاه * پر آواز شد گوش شاه و سپاه

بدرّيد از آواز گوش هژبر * تو گفتى همى ژاله بارد ز ابر

چو خاقان ز نخچير بيدار شد * بدست خزروان گرفتار شد

چنان شد ز خون خاك آوردگاه * كه گفتى همى تير بارد ز ماه

چو سيصد تن از نامداران چين * گرفتند و بستند بر پشت زين

چو خاقان چينى گرفتار شد * ازان خواب آنگاه بيدار شد

سپهبد ز كشميهن آمد بمرو * شد از تاختن چارپايان چو غرو

بمرو اندر از چينيان كس نماند * بكشتند و ز جنگيان بس نماند

هر انكس كزيشان گريزان برفت * پس اندر همى تاخت بهرام تفت

برين سان همى راند فرسنگ سى * پس پشت او قارن پارسى

چو برگشت و آمد بنخچيرگاه * ببخشيد چيز كسان بر سپاه

ز پيروزى چين چو سر بر فراخت * همه كامگارى ز يزدان شناخت

كجا داد بر نيك و بد دستگاه * كه دارندهء آفتابست و ماه