شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٩٨٤

[ سپاه كشيدن خاقان چين به ايران و زنهار خواستن ايرانيان از او ]

كه بر ما همى رنج بپراگند * چرا هم ز لشكر نه گنج آگند

بهر جاى زر برفشاند همى * هم ارج جوانى نداند همى

پراگنده شد شهرى و لشكرى * همى جست هر كس ره مهترى

كنون زو نداريم ما آگهى * بما بازگردد بدى ار بهى

ازان پس چو گفتارها شد كهن * برين بر نهادند يك سر سخن

كز ايران يكى مرد با آفرين * فرستند نزديك خاقان چين

كه بنشين ازين غارت و تاختن * ز هر گونه بايد بر انداختن

مگر بوم ايران بماند بجاى * چو از خانه آواره شد كدخداى

چنين گفت نرسى كه اين روى نيست * مر اين آب را در جهان جوى نيست

سليحست و گنجست و مردان مرد * كز آتش بخنجر بر آرند گرد

چو نوميدى آمد ز بهرامشاه * كجا رفت با خوار مايه سپاه

گر انديشهء بد كنى بد رسد * چه بايد بشاهان چنين گشت بد

شنيدند ايرانيان اين سخن * يكى پاسخ كژ فگندند بن

كه بهرام ز ايدر سپاهى ببرد * كه ما را بغم دل ببايد سپرد

چو خاقان بيايد بايران بجنگ * نماند برين بوم ما بوى و رنگ

سپاهى و نرسى نماند بجاى * بكوبند بر خيره ما را بپاى

يكى چاره سازيم تا جاى ما * بماند ز تن نگسلد پاى ما

يكى موبدى بود نامش هماى * هنرمند و بادانش و پاك راى

ورا بر گزيدند ايرانيان * كه آن چاره را تنگ بندد ميان

نوشتند پس نامه‌يى بنده وار * از ايران بنزديك آن شهريار

سر نامه گفتند ما بنده‌ايم * بفرمان و رايت سر افگنده‌ايم

ز چيزى كه باشد بايران زمين * فرستيم نزديك خاقان چين

همان نيز با هديه و باژ و ساو * كه با جنگ تركان نداريم تاو

بيامد ز ايران خجسته هماى * خود و نامداران پاكيزه راى

پيام بزرگان بخاقان بداد * دل شاه تركان بدان گشت شاد

و زان جستن تيز بهرامشاه * گريزان بشد تازيان با سپاه

بپيش گرانمايه خاقان بگفت * دل و جان خاقان چو گل بر شكفت

بتركان چنين گفت خاقان چين * كه ما بر نهاديم بر چرخ زين

كه آورد بىجنگ ايران بچنگ ؟ * مگر ما براى و به هوش و درنگ ؟

فرستاده را چيز بسيار داد * درم داد چينى و دينار داد

يكى پاسخ نامه بنوشت و گفت * كه با جان پاكان خرد باد جفت

بدان باز بازگشتيم همداستان * كه گفت اين فرستادهء راستان

چو من با سپاه اندر آيم بمرو * كنم روى كشور چو پرّ تذرو

براى و بداد و برنگ و ببوى * ابا آب شير اندر آرم بجوى

بباشيم تا باژ ايران رسد * همان هديه و ساو شيران رسد

بمرو آيم و ز استر نگذرم * نخواهم كه رنج آيد از لشكرم

فرستاده تازان بايران رسيد * ز خاقان بگفت آنچ ديد و شنيد