شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٩٧٧

[ هنر نمودن بهرام به نخجير گوران ]

بپذرفت و فرمود تا باژ و ساو * نخواهند اگر چندشان بود تاو

ازان شهرها هرك درويش بود * وگر نانش از كوشش خويش بود

ز بخشيدن او توانگر شدند * بسى نيز با تخت و افسر شدند

به شهر اندر آمد ز نخچيرگاه * بيك هفته بد شادمان با سپاه

برفتى خوش آواز گوينده‌يى * خردمند و درويش جوينده‌يى

بگفتى كه اى داد خواهندگان * بيزدان پناهيد از بندگان

كسى كو بخفتست با رنج ما * وگر نيستش بهره از گنج ما

بميدان خراميد تا شهريار * مگر بر شما نو كند روزگار

دگر هرك پيرست و بيكار و سست * همان كوه جوانست و ناتن درست

وگر وام دارد كسى زين گروه * شدست از بد وام خواهان ستوه

وگر بىپدر كودكانند نيز * ازان كس كه دارد بخواهند چيز

بود مام كودك نهفته نياز * به دو برگشايم در گنج باز

وگر مايه دارى توانگر بمرد * بدين مرز ازو كودكان ماند خرد

گنه‌كار دارد بدان چيز راى * ندارد بدل شرم و بيم خداى

سخن زين نشان كس مداريد باز * كه از راز داران منم بىنياز

توانگر كنم مرد درويش را * بدين آورم جان بدكيش را

بتوزيم فام كسى كش درم * نباشد دل خويش دارد بغم

دگر هرك دارد نهفته نياز * همى دارد از تنگئ خويش راز

مر او را ازان كار بىغم كنم * فزون شادى و اندهش كم كنم

گر از كارداران بود رنج نيز * كه او از پدر مرده‌يى خواست چيز

كنم زنده بردار بيداد را * كه آزرد او مرد آزاد را

گشادند زان پس در گنج باز * توانگر شد آن كس كه بودش نياز

ز نخچير گه سوى بغداد رفت * خرد يافته با دلى شاد رفت

برفتند گردنكشان پيش اوى * ز بيگانه و آنك بدخويش اوى

بفرمود تا باز گردد سپاه * بيامد بكاخ دلاراى شاه

شبستان زرّين بياراستند * پرستندگان رود و مى خواستند

بتان چامه و چنگ بر ساختند * ز بيگانه ايوان بپرداختند

ز رود و مى و بانگ چنگ و سرود * هوا را همى داد گفتى درود

بهر شب ز هر حجره يك دست بند * ببردند تا دل ندارد نژند

دو هفته همى بود دل شادمان * در گنج بگشاد روز و شبان

درم داد و آمد به شهر صطخر * بسر بر نهاد آن كيان تاج فخر

شبستان خود را چو در باز كرد * بتان را ز گنج درم ساز كرد

بمشكوى زرّين هرانكس كه تاج * نبودش به زير اندرون تخت عاج

ازان شاه ايران فراوان ژكيد * بر آشفت و ز روز به لب گزيد

به دو گفت من باژ روم و خزر * بديشان دهم چون به يارى بدر

هم اكنون بخروار دينار خواه * ز گنج رى و اصفهان باژ خواه

شبستان برين گونه ويران بود * نه از اختر شاه ايران بود