شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٩٧٢

[ داستان بهرام گور با فرشيدورد كديور و مرد خاركن ]

بدان خار زن گفت ز ايدر برو * همى خار كندى كنون زر درو

ازان خواسته ده يكى مر تراست * بدين مردمان راه بنماى راست

دلافروز بد نام آن خارزن * گرا زنده مردى بنيروى تن

گرانمايه اسپى به دو داد و گفت * كه با باد بايد كه گردى تو جفت

دلافروز بد گيتى افروز شد * چو آمد بدرگاه پيروز شد

بياورد لشكر بكوه و بدشت * همى گوسفند از عدد بر گذشت

شتر بود بر كوه ده كاروان * بهر كاروان بر يكى ساروان

ز گاوان ورز و ز گاوان شير * ز پشم و ز روغن ز كشك و پنير

همه دشت و كوه و بيابان كنام * كس او را بگيتى ندانست نام

بيابان سراسر همه كنده سم * همان روغن گاو در سم بخم

ز شيراز و ز ترف سيصد هزار * شتر وار بد بر لب جويبار

يكى نامه بنوشت بهرام هور * بنزد شهنشاه بهرام گور

نخست آفرين كرد بر كردگار * كه اويست پيروز و پروردگار

دگر آفرين بر شهنشاه كرد * كه كيشِ بدى [ را ] نگونسار كرد

چنين گفت كاى شهريار جهان * ز تو شاد يك سر كهان و مهان

كز اندازه دادت همى بگذرد * ازين خامشى گنج كيفر برد

همه كار گيتى به اندازه به * دل شاه ز انديشه‌ها تازه به

يكى گم شده نام فرشيد ورد * نه در بزمگاه و نه اندر نبرد

ندانست كس نام او در جهان * ميان كهان و ميان مهان

نه خسرو پرست و نه يزدان شناس * ندانست كردن به چيزى سپاس

چنين خواسته گسترد در جهان * تهى دست و پر غم نشسته نهان

به بيداد ماند همى داد شاه * منه پند گفتار من بر گناه

پى افگن يكى گنج زين خواسته * سيوم سال را گردد آراسته

دبيران داننده را خواندم * برين كوه آباد بنشاندم

شمارش پديدار نامد هنوز * نويسنده را پشت برگشت كوز

چنين گفت گوينده كاندر زمين * ورا زرّ و گوهر فزونست زين

برين كوهسارم دو ديده به راه * بدان تا چه فرمان دهد پيشگاه

ز من باد بر شاه ايران درود * بمان زنده تا نام تارست و پود

هيونى بر افگند پويان به راه * بدان تا برد نامه نزديك شاه

چو آن نامه بر خواند بهرام گور * بدلش اندر افتاد زان كار شور

دژم گشت و ديده پر از آب كرد * بروهاى جنگى پر از تاب كرد

بفرمود تا پيش او شد دبير * قلم خواست رومى و چينى حرير

نخست آفرين كرد بر كردگار * خداوند پيروز و به روزگار

خداوند دانايى و فرّهى * خداوند ديهيم شاهنشهى

نبشت آن كه گر دادگر بودمى * همين مرد را رنج ننمودمى

نياورد گرد اين ز دزدى و خون * نبد هم كسى را ببد رهنمون

همين بد كه اين مرد بُد ناسپاس * ز يزدان نبودش بدل در هراس