شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٩٧١

[ داستان بهرام گور با فرشيدورد كديور و مرد خاركن ]

چه باشى به نزديكى شور بخت * كه بستر كند شب ز برگ درخت

بزر تيغ دارى بزر بر ركيب * نبايد كه آيد ز دزدت نهيب

ز يزدان بترس و ز من دور باش * بهر كار چون من تو رنجور باش

چو خانه برين گونه ويران بود * گذرگاه دزدان و شيران بود

به دو گفت اگر دزد شمشير من * ببردى كنون نيستى زير من

كديور به دو گفت زين در مرنج * كه در خان من كس نيابد سپنج

به دو گفت شاه اى خردمند پير * چه باشى بپيشم همى خيره خير

چنانچون گمانم هم از آب سرد * ببخشاى اى مرد آزاد مرد

كديور به دو گفت كان آبگير * بپيش است كمتر ز پرتاب تير

بخور چند خواهى و بردار نيز * چه جويى بدين بىنوا خانه چيز

همانا بديدى تو درويش مرد * ز پيرى فرو مانده از كار كرد

چنين داد پاسخ كه گر مهترى * ندارى مكن جنگ با لشكرى

چه نامى به دو گفت فرشيد ورد * نه بوم و نه پوشش نه خواب و نه خورد

به دو گفت بهرام با كام خويش * چرا نان نجويى بدين نام خويش

كديور به دو گفت كز كردگار * سر آيد مگر بر من اين روزگار

نيايش كنم پيش يزدان خويش * ببينم مگر بىتو ويران خويش

چرا آمدى در سراى تهى * كه هرگز نبينى مهى و بهى

بگفت اين و بگريست چندان بزار * كه بگريخت ز آواز او شهريار

بخنديد زان پير و آمد به راه * دمادم بيامد پس او سپاه

چو بيرون شد از نامور شارستان * بپيش اندر آمد يكى خارستان

تبر داشت مردى همى كند خار * ز لشكر بشد پيش او شهريار

به دو گفت مهتر بدين شارستان * كرا دانى اى دشمن خارستان

چنين داد پاسخ كه فرشيد ورد * بماند همه ساله بىخواب و خورد

مگر گوسفندش بود صد هزار * همان اسپ و استر بود زين شمار

زمين پر ز آگنده دينار اوست * كه مه مغز بادش بتن بر مه پوست

شكم گرسنه مانده تن برهنه * نه فرزند و خويش و نه بار و بنه

اگر كشتمندش فروشد بزر * يكى خانه بومش كند پر گهر

شبانش همى گوشت جوشد بشير * خود او نان ارزن خورد با پنير

دو جامه نديدست هرگز بهم * از ويست هم بر تن او ستم

چنين گفت با خار زن شهريار * كه گر گوسفندش ندانى شمار

بدانى همانا كجا دارد اوى * شمارش به تو گفت كى يا رد اوى

چنين گفت كاى رزم ديده سوار * ازان خواسته كس نداند شمار

بدان خارزن داد دينار چند * به دو گفت كاكنون شدى ارجمند

بفرمود تا از ميان سپاه * بيايد يكى مرد دانا به راه

كجا نام آن مرد بهرام بود * سوارى دلير و دلارام بود

فرستاد با نامور سى سوار * گزين كرده شايسته مردان كار

دبيرى گزين كرد پرهيزگار * بدان سان كه دانست كردن شمار