شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٩٦٩

[ خواستن بهرام گور دختر گوهرفروش را ]

چو از كهتران آگهى يافت شاه * بفرمودشان بازگشتن به راه

بفرمود تا رفت پيش آرزوى * همى بودش از آرزوى آرزوى

برفت آرزو با مى و با نثار * پرستنده با تاج و با گوشوار

دو تا گشت و اندر زمين بوس داد * بخنديد زو شاه و برگشت شاد

به دو گفت شاه اين كجا داشتى * مرا مست كردى و بگذاشتى

همان چامه و چنگ ما را بس است * نثار زنان بهر ديگر كس است

بيار آنك گفتى ز نخچير گاه * ز رزم و سر نيزه و زخم شاه

ازان پس به دو گفت گوهر فروش * كجا شد كه ما مست گشتيم دوش

چو بشنيد دختر پدر را بخواند * همى از دل شاه خيره بماند

بيامد پدر دست كرده بكش * بپيش شهنشاه خورشيدفش

به دو گفت شاها ردا بخردا * بزرگا سترگا گوا موبدا

كسى كو خرد دارد و باهشى * نبايد گزيدن جز از خامشى

ز نادانى آمد گنهكاريم * گمانم كه ديوانه پنداريم

سزد گر ببخشى گناه مرا * درفشان كنى روز و ماه مرا

منم بر درت بندهء بىخرد * شهنشاهم از بخردان نشمرد

چنين داد پاسخ كه از مرد مست * خردمند چيزى نگيرد بدست

كسى را كه مى انده آرد به روى * نبايد كه يابد ز مى رنگ و بوى

بمستى نديدم ز تو بدخوى * همى ز آرزو اين سخن بشنوى

تو پوزش بران كن كه تا چنگ زن * بگويد همان لاله اندر سمن

بگويد يكى تا بدان مى خوريم * پى روز ناآمده نشمريم

زمين بوسه داد آن زمان ماهيار * بياورد خوان و بر آراست كار

بزرگان كه بودند بر در بپاى * بياوردشان مرد پاكيزه راى

سوى حجرهء خويش رفت آرزوى * ز مهمان بيگانه پر چين به روى

همى بود تا چرخ پوشد سياه * ستاره پديد آيد از گرد ماه

چو نان خورده شد آرزو را بخواند * بكرسىء زر پيكرش بر نشاند

بفرمود تا چنگ برداشت ماه * بدان چامه كز پيش فرمود شاه

چنين گفت كاى شهريار دلير * كه بگذارد از نام تو بيشه شير

توى شاه پيروز و لشكر شكن * همان روى چون لاله اندر چمن

به بالاى تو بر زمين شاه نيست * بديدار تو بر فلك ماه نيست

سپاهى كه بيند سپاه ترا * بجنگ اندر آورد گاه ترا

بدرّد دل و مغزشان از نهيب * بلندى ندانند باز از نشيب

هم انگه چو از باده خرّم شدند * ز خردك بجام دمادم شدند

بيامد بر پادشا روز به * گزيدند جايى مر او را بده

بفرمود بهرام خادم چهل * همه ماه چهر و همه دلگسل

رخ روميان همچو ديباى روم * از يشان همى تازه شد مرز و بوم

بشد آرزو تا بمشكوى شاه * نهاده بسر برز گوهر كلاه

بيامد شهنشاه با روز به * گشاده دل و شاد از ايوان مه