شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٩٦٥

[ خواستن بهرام گور دختر گوهرفروش را ]

ابا ياره و تاج و با تخت زر * درفشان ز ديباى رومى گهر

شمردست خادم بمشكوى شاه * كزيشان يكى نيست بىدستگاه

همى باژ خواهد ز هر مرز و بوم * بسالى بريشان رود باژ روم

دريغ آن بر و كتف و بالاى شاه * دريغ آن رخ مجلس آراى شاه

نبيند چنو كس به بالاى و زور * بيك تير برهم بدوزد دو گور

تبه گردد از خفت و خيز زنان * به زودى شود سست چون پرنيان

كند ديده تاريك و رخساره زرد * بتن سست گردد بلب لاژورد

ز بوى زنان موى گردد سپيد * سپيدى كند در جهان نااميد

جوان را شود گوژ بالاى راست * ز كار زنان چند گونه بلاست

بيك ماه يك بار آميختن * گر افزون بود خون بود ريختن

همين بار از بهر فرزند را * ببايد جوان خردمند را

چو افزون كنى كاهش افزون كند * ز سستى تن مرد يسخون كند

برفتند گويان بايوان شاه * يكى گفت خورشيد گم كرد راه

شب تيره‌گون رفت بهرام گور * پرستنده يك تن ز بهر ستور

چو آواز چنگ اندر آمد به گوش * بشد شاه تا خان گوهر فروش

همى تاخت باره بآواز چنگ * سوى خان بازارگان بىدرنگ

بزد حلقه را بر در و بار خواست * خداوند خورشيد را يار خواست

پرستندهء مهربان گفت كيست * زدن در شب تيره از بهر چيست

چنين داد پاسخ كه شبگير شاه * بيامد سوى دشت نخچيرگاه

بلنگيد در زير من بارگى * ازو بازگشتم به بيچارگى

چنين اسپ و زرّين ستامى بكوى * بدزدد كسى من شوم چاره جوى

بيامد كنيزك بدهقان بگفت * كه مردى همى خواهد از ما نهفت

همى گويد اسپى بزرّين ستام * بدزدند از ايدر شود كار خام

چنين داد پاسخ كه بگشاى در * ببهرام گفت اندر آى اى پسر

چو شاه اندر آمد چنان جاى ديد * پرستنده هر جاى برپاى ديد

چنين گفت كاى دادگر يك خداى * به خوبى توى بنده را رهنماى

مبادا جز از داد آيين من * مباد آز و گردنكشى دين من

همه كار و كردار من داد باد * دل زيردستان بما شاد باد

گر افزون شود دانش و داد من * پس از مرگ روشن بود ياد من

همه زيردستان چو گوهر فروش * بمانند با نالهء چنگ و نوش

چو آمد به بالاى ايوان رسيد * ز در دختر ميزبان را بديد

چو دهقان و را ديد بر پاى خاست * بيامد خم آورد بالاى راست

به دو گفت شب بر تو فرخنده باد * همه بد سگالان ترا بنده باد

نهالى بيفگند و مسند نهاد * ز ديدار او ميزبان گشت شاد

گرانمايه خوانى بياورد زود * برو خوردنيها از ان سان كه بود

بيامد يكى مرد مهتر پرست * بفرمود تا اسپ او را ببست

پرستنده را نيز خوان خواستند * يكى جاى ديگر بياراستند