شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٩٥٠

[ داستان بهرام گور با مهربنداد ]

يكى خوب دستار بودش حرير * بموزه درون پر ز مشك و عبير

برون كرد و سرگين به دو كرد پاك * بينداخت با خاك اندر مغاك

براهام را گفت كاى پارسا * گر آزاديم بشنود پادشا

ترا از جهان بىنيازى دهد * بر مهتران سرفرازى دهد

[ بخشيدن بهرام گور ، خواستهء براهام ، لنبك را ]

[ بخشيدن بهرام گور ، خواستهء براهام ، لنبك را ]

برفت و بيامد بايوان خويش * همه شب همى ساخت درمان خويش

پر انديشه آن شب بايوان بخفت * بخنديد و آن راز با كس نگفت

بشبگير چون تاج بر سر نهاد * سپه را سراسر همه بار داد

بفرمود تا لنبك آبكش * بشد پيش او دست كرده بكش

ببردند ز ايوان براهام را * جهود بد انديش و بد كام را

چو در بارگه رفت بنشاندند * يكى پاك دل مرد را خواندند

به دو گفت رو بارگيها ببر * نگر تا نباشى بجز دادگر

بخان براهام شو بر گذار * نگر تا چه بينى نهاده بيار

بشد پاك دل تا بخان جهود * همه خانه ديبا و دينار بود

ز پوشيدنى هم ز گستردنى * ز افگندنى و پراگندنى

يكى كاروان خانه بود و سراى * كزان خانه بيرون نبوديش جاى

ز در و ز ياقوت و هر گوهرى * ز هر بدره‌يى بر سرش افسرى

كه داننده موبد مر آن را شمار * ندانست كردن ببس روزگار

فرستاد موبد بدانجا سوار * شتر خواست از دشت جهرم هزار

همه بار كردند و ديگر نماند * همى شاد دل كاروان را براند

چو بانگ دراى آمد از بارگاه * بشد مرد بينا بگفت آن بشاه

كه گوهر فزون زين بگنج تو نيست * همان مانده خروار باشد دويست

بماند اندران شاه ايران شگفت * ز راز دل انديشه‌ها بر گرفت

كه چندين بورزيد مرد جهود * چو روزى نبودش ز وَرزَش چه سود

ازان صد شتروار زرّ و درم * ز گستردنيها و از بيش و كم

جهاندار شاه آبكش را سپرد * بشد لنبك از راه گنجى ببرد

ازان پس براهام را خواند و گفت * كه اى در كمى گشته با خاك جفت

چه گويى كه پيغمبرت چند زيست * چه بايست چندى بزشتى گريست

سوار آمد و گفت با من سخن * از ان داستانهاى گشته كهن

كه هر كس كه دارد فزونى خورد * كسى كو ندارد همى پژمرد

كنون دست يازان ز خوردن بكش * ببين زين سپس خوردن آبكش

ز سرگين و زربفت و دستار و خشت * بسى گفت با سفله مرد كنشت

درم داد ناپاك دل را چهار * به دو گفت كاين را تو سرمايه دار

سزا نيست زين بيشتر مر ترا * درم مرد درويش را سر ترا

بارزانيان داد چيزى كه بود * خروشان همى رفت مرد جهود

[ داستان بهرام گور با مهربنداد ]

[ داستان بهرام گور با مهربنداد ]

چو يوز شكارى به كار آمدش * بجنبيد و راى شكار آمدش