شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٩٤٨

[ داستان بهرام گور با براهام جهودى ]

بشد لنبك و آب چندى كشيد * خريدار آبش نيامد پديد

غمى گشت و پيراهنش در كشيد * يكى آبكش را ببر بر كشيد

بها بستد و گوشت بخريد زود * بيامد سوى خانه چون باد و دود

بپخت و بخوردند و مى خواستند * يكى مجلس ديگر آراستند

ببود آن شب تيره با مى بدست * همان لنبك آبكش مى پرست

چو شب روز شد تيز لنبك برفت * بيامد بنزديك بهرام تفت

به دو گفت روز سيم شاد باش * ز رنج و غم و كوشش آزاد باش

بزن دست با من يك امروز نيز * چنان دان كه بخشيده‌اى زرّ و چيز

به دو گفت بهرام كين خود مباد * كه روز سديگر نباشيم شاد

برو آبكش آفرين خواند و گفت * كه بيدار دل باش و با بخت جفت

ببازار شد مشك و آلت ببرد * گروگان بپرمايه مردى سپرد

خريد آنچ بايست و آمد دوان * بنزديك بهرام شد شادمان

به دو گفت يارى ده اندر خورش * كه مرد از خورشها كند پرورش

ازو بستد آن گوشت بهرام زود * بريد و بر آتش خورشها فزود

چو نان خورده شد مى گرفتند جام * نخست از شهنشاه بردند نام

چو مى خورده شد خواب را جاى كرد * ببالين او شمع بر پاى كرد

بروز چهارم چو بفروخت هور * شد از خواب بيدار بهرام گور

بشد ميزبان گفت كاى نامدار * ببودى درين خانهء تنگ و تار

بدين خانه اندر تن آسان نه اى * گر از شاه ايران هراسان نه اى

دو هفته بدين خانهء بىنوا * بباشى گر آيد دلت را هوا

برو آفرين كرد بهرامشاه * كه شادان و خرّم بدى سال و ماه

سه روز اندرين خانه بوديم شاد * ز شاهان گيتى گرفتيم ياد

بجايى بگويم سخنهاى تو * كه روشن شود زو دل و راى تو

كه اين ميزبانى ترا بر دهد * چو افزون دهى تخت و افسر دهد

بيامد چو گرد اسپ را زين نهاد * بنخچير گه رفت زان خانه شاد

همى كرد نخچير تا شب ز كوه * برآمد سبك باز گشت از گروه

[ داستان بهرام گور با براهام جهودى ]

[ داستان بهرام گور با براهام جهودى ]

ز پيش سواران چو ره برگرفت * سوى خان بىبر براهام تفت

بزد در بگفتا كه بىشهريار * بماندم چو او باز ماند از شكار

شب آمد ندانم همى راه را * نيابم همى لشكر و شاه را

گر امشب بدين خانه يابم سپنج * نباشد كسى را ز من هيچ رنج

بپيش براهام شد پيش كار * بگفت آنچ بشنيد ازان نامدار

براهام گفت ايچ ازين در مرنج * بگويش كه ايدر نيابى سپنج

بيامد فرستاده با او بگفت * كه ايدر ترا نيست جاى نهفت

به دو گفت بهرام با او بگوى * كز ايدر گذشتن مرا نيست روى

همى از تو من خانه خواهم سپنج * نيارم بچيزت ازان پس برنج

چو بشنيد پويان بشد پيش كار * بنزد براهام گفت اين سوار