شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٩٤٧

[ داستان بهرام گور با لنبك آبكش ]

[ داستان بهرام گور با لنبك آبكش ]

[ داستان بهرام گور با لنبك آبكش ]

چنان بد كه روزى بنخچير شير * همى رفت با چند گرد دلير

بشد پير مردى عصايى بدست * به دو گفت كاى شاه يزدان پرست

براهام مرديست پر سيم و زر * جهودى فريبنده و بد گهر

بآزادگى لنبك آبكش * بآرايش خوان و گفتار خوش

بپرسيد زان كهتران كاين كيند * بگفتار اين پير سر بر چيند

چنين گفت با او يكى نامدار * كه اى با گهر نامور شهريار

سقا ايست اين لنبك آبكش * جوانمرد و با خوان و گفتار خوش

بيك نيم روز آب دارد نگاه * دگر نيمه مهمان بجويد ز راه

نماند بفردا از امروز چيز * نخواهد كه در خانه باشد بنيز

براهام بىبر جهوديست زفت * كجا زفتى او نشايد نهفت

درم دارد و گنج و دينار نيز * همان فرش ديبا و هر گونه چيز

مناديگرى را بفرمود شاه * كه شو بانگ زن پيش بازارگاه

كه هر كس كه از لنبك آبكش * خرد آب خوردن نباشدش خوش

همى بود تا زرد گشت آفتاب * نشست از بر باره بىزور و تاب

سوى خانهء لنبك آمد چو باد * بزد حلقه بر درش و آواز داد

كه من سركشىام ز ايران سپاه * چو شب تيره شد باز ماندم ز شاه

درين خانه امشب درنگم دهى * همه مردمى باشد و فرّهى

ببد شاد لنبك ز آواز اوى * و زان خوب گفتار دمساز اوى

به دو گفت زود اندر آى اى سوار * كه خشنود بادا از تو شهريار

اگر با تو ده تن بدى به بدى * همه يك بيك بر سرم مه بدى

فرود آمد از باره بهرامشاه * همى داشت آن باره لنبك نگاه

بماليد شادان به چيزى تنش * يكى رشته بنهاد بر گردنش

چو بنشست بهرام لنبك دويد * يكى شهره شطرنج پيش آوريد

يكى كاسه‌رود آورد پر خوردنى * بياورد هر گونه آوردنى

ببهرام گفت اى گرانمايه مرد * بنه مهرهء بازى از بهر خورد

بديد آنك لنبك به دو داد شاه * بخنديد و بنهاد بر پيش گاه

چو نان خورده شد ميزبان در زمان * بياورد جامى ز مى شادمان

همى خورد بهرام تا گشت مست * بخوردنش آنگه بيازيد دست

شگفت آمد او را ازان جشن اوى * و زان خوب گفتار و زان تازه روى

بخفت آن شب و بامداد پگاه * از آواز او چشم بگشاد شاه

چنين گفت لنبك ببهرام گور * كه شب بىنوا بد همانا ستور

يك امروز مهمان من باش و بس * و گر يار خواهى بخوانيم كس

بياريم چيزى كه بايد بجاى * يك امروز با ما بشادى بپاى

چنين گفت با آبكش شهريار * كه امروز چندان نداريم كار

كه ناچار ز ايدر ببايد شدن * هم اينجا بنزد تو خواهم بدن

بسى آفرين كرد لنبك به روى * ز گفتار او تازه‌تر كرد روى