شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٩٤٥

[ بدرود كردن بهرام گور ، منذر و نعمان را و بخشيدن باژ مانده با ايرانيان ]

كه با فرّ و برزست و با مهر و داد * نگيرد جز از پاك دادار ياد

پذيرفتم آن را كه فرمان برد * گناه آن سگالد كه درمان برد ؟

نشستم برين تخت فرّخ پدر * بر آيين طهمورث دادگر

بداد از نياكان فزونى كنم * شما را بدين رهنمونى كنم

جز از راستى نيست با هر كسى * اگر چند ازو كژّى آيد بسى

بران دين زردشت پيغمبرم * ز راه نياكان خود نگذرم

نهم گفت زردشت پيشين به روى * براهيم پيغمبر راست‌گوى

همه پادشاهيد بر چيز خويش * نگهبان مرز و نگهبان كيش

به فرزند و زن نيز هم پادشا * خنك مردم زيرك و پارسا

نخواهيم آگندن زر بگنج * كه از گنج درويش ماند برنج

گر ايزد مرا زندگانى دهد * برين اختران كامرانى دهد

يكى رامشى نامه خوانيد نيز * كزان جاودان ارج يابيد و چيز

ز ما بر همه پادشاهى درود * بويژه كه مهرش بود تار و پود

نهادند بر نامه‌ها بر نگين * فرستادگان خواست با آفرين

برفتند با نامه‌ها موبدان * سواران بينا دل و بخردان

[ بدرود كردن بهرام گور ، منذر و نعمان را و بخشيدن باژ مانده با ايرانيان ]

[ بدرود كردن بهرام گور ، منذر و نعمان را و بخشيدن باژ مانده با ايرانيان ]

دگر روز چون بر دميد آفتاب * بباليد كوه و بپالود خواب

بنزديك منذر شدند اين گروه * كه بهرام شه بود زيشان ستوه

كه خواهشگرى كن بنزديك شاه * ز كردار ما تا ببخشد گناه

كه چونان بديم از بد يزدگرد * كه خون در تن نامداران فسرد

ز بس زشت گفتار و كردار اوى * ز بيدادى و درد و آزار اوى

دل ما ببهرام ازان بود سرد * كه از شاه بوديم يك سر به درد

بشد منذر و شاه را كرد نرم * بگسترد پيشش سخنهاى گرم

ببخشيد اگر چندشان بد گناه * كه با گوهر و دادگر بود شاه

بياراست ايوان شاهنشهى * برفت آنك بودند يك سر مهى

چو جاى بزرگى بپرداختند * كرا بود شايسته بنشاختند

بهر جاى خوانى بياراستند * مى و رود و رامشگران خواستند

دوم روز رفتند ديگر گروه * سپهبد نيامد ز خوردن ستوه

سيم روز جشن و مى و سور بود * غم از كاخ شاه جهان دور بود

بگفت آنك نعمان و منذر چه كرد * ز بهر من اين پاك زاده دو مرد

همه مهتران خواندند آفرين * بران دشت آباد و مردان كين

ازان پس در گنج بگشاد شاه * بدينار و ديبا بياراست گاه

باسپ و سنان و بخفتان جنگ * ز خود و ز هر گوهرى رنگ رنگ

سراسر بنعمان و منذر سپرد * جوانوى رفت آن بديشان شمرد

كس اندازهء بخشش او نداشت * همان تاو با كوشش او نداشت

همان تازيان را بسى هديه داد * از ايوان شاهى برفتند شاد

بياورد پس خلعت خسروى * همان اسپ و هم جامهء پهلوى