شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٩٤٤

[ پادشاهى بهرام گور شست و سه سال بود ]

خداوند پيروزى و برترى * خداوند افزونى و كمترى

خداوند داد و خداوند راى * كزويست گيتى سراسر بپاى

ازان پس چنين گفت كاين تاج و تخت * ازو يافتم كافريدست بخت

به دو هستم امّيد و هم زو هراس * و ز دارم از نيكويها سپاس

شما هم به دو نيز نازش كنيد * بكوشيد تا عهد او نشكنيد

زبان بر گشادند ايرانيان * كه بستيم ما بندگى را ميان

كه اين تاج بر شاه فرخنده باد * هميشه دل و بخت او زنده باد

و زان پس همه آفرين خواندند * همه بر سرش گوهر افشاندند

چنين گفت بهرام كاى سركشان * ز نيك و بد روز ديده نشان

همه بندگانيم و ايزد يكيست * پرستش جز او را سزاوار نيست

ز بد روز بىبيم داريمتان * ببدخواه حاجت نياريمتان

بگفت اين و از پيش برخاستند * برو آفرين نو آراستند

شب تيره بودند با گفت و گوى * چو خورشيد بر چرخ بنمود روى

بآرام بنشست بر گاه شاه * برفتند ايرانيان بار خواه

چنين گفت بهرام با مهتران * كه اى نيكنامان و نيك اختران

بيزدان گراييم و رامش كنيم * بتازيم و دل زين جهان بر كنيم

بگفت اين و اسپ كيان خواستند * كيى بارگاهش بياراستند

سديگر چو بنشست بر تخت گفت * كه رسم پرستش نبايد نهفت

بهستى يزدان گوايى دهيم * روان را بدين آشنايى دهيم

بهشتست و هم دوزخ و رستخيز * ز نيك و ز بد نيست راه گريز

كسى كو نگرود بروز شمار * مر او را تو با دين و دانا مدار

بروز چهارم چو بر تخت عاج * بسر بر نهاد آن پسنديده تاج

چنين گفت كز گنج من يك زمان * نيم شاد كز مردم شادمان

نيم خواستار سراى سپنج * نه از بازگشتن بتيمار و رنج

كه آنست جاويد و اين ره گذار * تو از آز پرهيز و اندوه مدار

به پنجم چنين گفت كز رنج كس * نيم شاد تا باشدم دست رس

بكوشش بجوييم خرّم بهشت * خنك آنك جز تخم نيكى نكشت

ششم گفت بر مردم زير دست * مبادا كه هرگز بجويم شكست

جهان را ز دشمن تن آسان كنيم * بدانديشگان را هراسان كنيم

بهفتم چو بنشست گفت اى مهان * خردمند و بيدار و ديده جهان

چو با مردم زفت رفتى كنيم * همى با خردمند جفتى كنيم

هر آن كس كه با ما نسازند گرم * بدى بيش ازان بيند او كز پدرم

هر انكس كه فرمان ما بر گزيد * غم و درد و رنجش نبايد كشيد

بهشتم چو بنشست فرمود شاه * جوانوى را خواندن از بارگاه

به دو گفت نزديك هر مهترى * بهر نامدارى و هر كشورى

يكى نامه بنويس با مهر و داد * كه بهرام بنشست بر تخت شاد

خداوند بخشايش و راستى * گريزنده از كژّى و كاستى