شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٩٣٨

[ آمدن بهرام گور در جهرم و رفتن ايرانيان به نزد او ]

بايران زمين در ابا يوز و باز * چنانچون بود شاه گردن فراز

شنيدن سخنهاى ايرانيان * همانا ز جنبش نيايد زيان

بگويى تو نيز آنچ اندر خورد * خردمندى و دورى از بىخرد

ز راى بدان دور دارى منش * بپيچى ز بيغاره و سرزنش

چو بشنيد منذر ورا هديه داد * گسى كردش از شهر آباد شاد

[ آمدن بهرام گور در جهرم و رفتن ايرانيان به نزد او ]

[ آمدن بهرام گور در جهرم و رفتن ايرانيان به نزد او ]

خود و شاه بهرام با راى زن * نشستند و گفتند بىانجمن

سخنشان بران راست شد كز يمن * بايران خرامند با انجمن

گزين كرد از تازيان سى هزار * همه نيزه داران خنجرگزار

بدينارشان يك سر آباد كرد * سر نامداران پر از باد كرد

چو آگاهى اين بايران رسيد * جوانوى نزد دليران رسيد

بزرگان ازان كار غمگين شدند * بر آذرِ پاك برزين شدند

ز يزدان همى خواستند آنك رزم * مگر باز گردد بشادى و بزم

چو منذر بنزديك جهرم رسيد * بران دشت بىآب لشكر كشيد

سرا پرده زد راد بهرامشاه * بگرد اندر آمد ز هر سو سپاه

بمنذر چنين گفت كاى راى زن * بجهرم رسيدى ز شهر يمن

كنون جنگ سازيم گر گفت و گوى * چو لشكر به روى اندر آورد روى

به دو گفت منذر مهان را بخوان * چو آيند پيشت بياراى خوان

سخن گوى و بشنو از يشان سخن * كسى تيز گردد تو تيزى مكن

بخوانيم تا چيستشان در نهان * كرا خواند خواهند شاه جهان

چو دانسته شد چارهء آن كنيم * گر آسان بود كينه پنهان كنيم

ور ايدون كجا كين و جنگ آورند * بپيچند و خوى پلنگ آورند

من اين دشت جهرم چو دريا كنم * ز خورشيد تابان ثريّا كنم

بر آنم كه بينند چهر ترا * چنين برز و بالا و مهر ترا

خردمندى و راى و فرهنگ تو * شكيبايى و دانش و سنگ تو

نخواهند جز تو كسى تخت را * كله را و زيبايئ بخت را

ور ايدونك گم كرده دارند راه * بخواهند بردن همى از تو گاه

من و اين سواران و شمشير تيز * بر انگيزم اندر جهان رستخيز

ببينى برو هاى پر چين من * فداى تو بادا تن و دين من

چو بينند بىمر سپاه مرا * همان رسم و آيين و راه مرا

همين پادشاهى كه ميراث تست * پدر بر پدر كرد شايد درست

سديگر كه خون ريختن كار ماست * همان ايزد دادگر يار ماست

كسى را جز از تو نخواهند شاه * كه زيباى تاجى و زيباى گاه

ز منذر چو شاه اين سخنها شنيد * بخنديد و شادان دلش بردميد

چو خورشيد بر زد سر از تيغ كوه * ردان و بزرگان ايران گروه

پذيره شدن را بياراستند * يكى دانشى انجمن خواستند

نهادند بهرام را تخت عاج * بسر بر نهاده بها گير تاج