شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٩٣٥

[ آگاهى يافتن بهرام گور از مردن پدرش ]

همه پاك در پارس گرد آمدند * بر دخمهء يزدگرد آمدند

چو گستهم كو پيل كشتى بر اسپ * دگر قارن گرد پور گشسپ

چو ميلاد و چون پارس مرزبان * چو پيروز اسپ افگن از گرزبان

دگر هرك بودند ز ايران مهان * بزرگان و كنداوران جهان

كجا خوارشان داشتى يزدگرد * همه آمدند اندران شهر گرد

چنين گفت گويا گشسپ دبير * كه اى نامداران برنا و پير

جهاندارمان تا جهان آفريد * كسى زين نشان شهريارى نديد

كه جز كشتن و خوارى و درد و رنج * بياگندن از چيز درويش گنج

ازين شاه ناپاك تر كس نديد * نه از نامداران پيشش شنيد

نخواهيم بر تخت زين تخمه كس * ز خاكش بيزدان پناهيم و بس

سرافراز بهرام فرزند اوست * ز مغز و دل و راى پيوند اوست

ز منذر گشايد سخن سر بسر * نخواهيم بر تخت بيدادگر

بخوردند سوگندهاى گران * هرانكس كه بودند ايرانيان

كزين تخمه كس را بشاهنشهى * نخواهيم با تاج و تخت مهى

برين بر نهادند و بر خاستند * همى شهريارى دگر خواستند

چو آگاهى مرگ شاه جهان * پراگنده شد در ميان مهان

الان شاه و چون پارس پهلو سپاه * چو بيورد و شگنان زرّين كلاه

همى هر يكى گفت شاهى مراست * هم از خاك تا برج ماهى مراست

جهانى پر آشوب شد سر بسر * چو از تخت گم شد سر تاجور

بايران رد و موبد و پهلوان * هر انكس كه بودند روشن روان

بدين كار در پارس گرد آمدند * بسى زين نشان داستانها زدند

كه اين تاج شاهى سزاوار كيست * ببينيد تا از در كار كيست

بجوييد بخشنده‌يى دادگر * كه بندد برين تخت زرّين كمر

كه آشوب بنشاند از روزگار * جهان مرغزاريست بىشهريار

يكى مرد بد پير خسرو بنام * جوانمرد و روشن دل و شادكام

هم از تخمهء سرفرازان بد اوى * بمرز اندر از بىنيازان بد اوى

سپردند گردان به دو تاج و گاه * برو انجمن شد ز هر سو سپاه

[ آگاهى يافتن بهرام گور از مردن پدرش ]

[ آگاهى يافتن بهرام گور از مردن پدرش ]

پس آگاهى آمد ببهرام گور * كه از چرخ شد تخت را آب شور

پدرت آن سر افراز شاهان بمرد * بمرد و همه نام شاهى ببرد

يكى مرد بر گاه بنشاندند * بشاهى همى خسروش خواندند

بخوردند سوگند يك سر سپاه * كزان تخمه هرگز نخواهيم شاه

كه بهرام فرزند او همچو اوست * از آب پدر يافت او مغز و پوست

چو بشنيد بهرام رخ را بكند * ز مرگ پدر شد دلش مستمند

بر آمد دو هفته ز شهر يمن * خروشيدن كودك و مرد و زن

چو يك ماه بنشست با سوك شاه * سر ماه نو را بياراست گاه

برفتند نعمان و منذر بهم * همه تازيان يمن بيش و كم