شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٩٣٠

[ آمدن بهرام با نعمان نزد پدرش - يزدگرد ]

چنين گفت كاى بىخرد چنگ زن * چه بايست جستن به من بر شكن

اگر كند بودى گشادِ برم * ازين زخم ننگى شدى گوهرم

چو او زير پاى هيون در سپرد * بنخچير زان پس كنيزك نبرد

[ هنر نمودن بهرام در شكارگاه ]

[ هنر نمودن بهرام در شكارگاه ]

دگر هفته با لشكرى سرفراز * بنخچيرگه رفت با يوز و باز

برابر ز كوهى يكى شير ديد * كجا پشت گورى همى بر دريد

برآورد زاغ سيه را بزه * بتندى بشست سه پر زد گره

دل گور بردوخت با پشت شير * پر از خون هژبر از بر و گور زير

چو او گور و شير دلاور بكشت * بايوان خراميد تيغى بمشت

دگر هفته نعمان و منذر به راه * همى رفت با او بنخچيرگاه

بسى نامور برده از تازيان * كزيشان بدى راه سود و زيان

همى خواست منذر كه بهرام گور * بديشان نمايد سوارى و زور

شتر مرغ ديدند جايى گله * دوان هر يكى چون هيونى يله

چو بهرام گور آن شتر مرغ ديد * بكردار باد هوا بردميد

كمان را بماليد خندان بچنگ * بزد بر كمر چار تير خدنگ

يكايك همى راند اندر كمان * بدان تا سر آرد بريشان زمان

همى بر شكافيد پرشان بتير * بدين سان زند مرد نخچير گير

بيك سوزن اين زان فزون تر نبود * همان تير زين تير برتر نبود

برفت و بديد آنك بد نامدار * بيك موى بر بود زخم سوار

همى آفرين خواند منذر بدوى * همان نيزه‌داران پرخاش جوى

به دو گفت منذر كه اى شهريار * به تو شادمانم چو گلبن ببار

مبادا كه خم آورد ماه تو * وگر سست گردد كمرگاه تو

هم آنگه چو منذر بايوان رسيد * ز بهرام رايش بكيوان رسيد

فراوان مصوّر بجست از يمن * شدند اين سران بر درش انجمن

بفرمود تا زخم او را بتير * مصوّر نگارى كند بر حرير

سوارى چو بهرام با يال و كفت * بلند اشترى زير و زخمى شگفت

كمان مهره و شير و آهو و گور * گشاده بر و چرب دستى به زور

شتر مرغ و هامون و آن زخم تير * ز قير سيه تازه شد بر حرير

سوارى برافگند زى شهريار * فرستاد نزديك او آن نگار

فرستاده چون شد بر يزدگرد * همه لشكر آمد بران نامه گرد

همه نامداران فرو ماندند * ببهرام بر آفرين خواندند

و زان پس هنرها چو كردى به كار * همى تاختندى بر شهريار

[ آمدن بهرام با نعمان نزد پدرش - يزدگرد ]

[ آمدن بهرام با نعمان نزد پدرش - يزدگرد ]

پدر آرزو كرد بهرام را * چه بهرام خورشيد خود كام را

بمنذر چنين گفت بهرام شير * كه هر چند مانيم نزد تو دير

همان آرزوى پدر خيزدم * چو ايمن شوم دل برانگيزدم

برآراست منذر چو بايست كار * ز شهر يمن هديهء شهريار