شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٩٣

[ پاسخ نامهء سام از منوچهر ]

چه از تاج پر مايه و تخت زر * چه از ياره و طوق و زرّين كمر

همان جامهاى گرانمايه نيز * پرستنده و اسپ و هر گونه چيز

[ بزال سپهبد سپرد آن زمان * همه چيزها از كران تا كران ]

[ پاسخ نامهء سام از منوچهر ]

[ پاسخ نامهء سام از منوچهر ]

پس آن نامهء سام پاسخ نوشت * شگفتى سخنهاى فرّخ نوشت

كه اى نامور پهلوان دلير * بهر كار پيروز بر سان شير

نبيند چو تو نيز گردان سپهر * برزم و ببزم و براى و بچهر

همان پور فرخنده زال سوار * كزو ماند اندر جهان يادگار

رسيد و بدانستم از كام او * همان خواهش و راى و آرام او

بر آمد هر آنچ آن ترا كام بود * همان زال را راى و آرام بود

همه آرزوها سپردم بدوى * بسى روز فرّخ شمردم بدوى

ز شيرى كه باشد شكارش پلنگ * چه زايد جز از شير شرزه بجنگ

گسى كردمش با دلى شادمان * كزو دور بادا بد بدگمان

برون رفت با فرّخى زال زر * ز گردان لشكر بر آورده سر

نوندى بر افگند نزديك سام * كه برگشتم از شاه دل شادكام

ابا خلعت خسروانىّ و تاج * همان ياره و طوق و هم تخت عاج

چنان شاد شد زان سخن پهلوان * كه با پير سر شد بنوى جوان

سوارى بكابل برافگند زود * بمهراب گفت آن كجا رفته بود

نوازيدن شهريار جهان * و زان شادمانى كه رفت از مهان

من اينك چو دستان بر من رسد * گذاريم هر دو چنانچون سزد

چنان شاد شد شاه كابلستان * ز پيوند خورشيد زابلستان

كه گفتى همى جان بر افشاندند * ز هر جاى رامشگران خواندند

چو مهراب شد شاد و روشن روان * لبش گشت خندان و دل شادمان

گرانمايه سيندخت را پيش خواند * بسى خوب گفتار با او براند

به دو گفت كاى جفت فرخنده راى * بيفروخت از رايت اين تيره جاى

بشاخى زدى دست كاندر زمين * برو شهرياران كنند آفرين

چنان هم كجا ساختى از نخست * ببايد مر اين را سرانجام جست

همه گنج پيش تو آراستست * اگر تخت عاجست اگر خواستست

چو بشنيد سيندخت از و گشت باز * بر دختر آمد سراينده راز

همى مژده دادش بديدار زال * كه ديدى چنانچون ببايد همال

زن و مرد را از بلندى منش * سزد گر فرازد سر از سرزنش

سوى كام دل تيز بشتافتى * كنون هر چه جستى همه يافتى

به دو گفت رودابه اى شاه زن * سزاى ستايش بهر انجمن

من از خاك پاى تو بالين كنم * بفرمانت آرايش دين كنم

ز تو چشم آهرمنان دور باد * دل و جان تو خانهء سور باد

چو بشنيد سيندخت گفتار اوى * بآرايش كاخ بنهاد روى

بياراست ايوانها چون بهشت * گلاب و مى و مشك و عنبر سرشت