شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٩٢٦

[ سپردن يزدگرد ، پسرش بهرام را به منذر و نعمان و پرورش كردن او را ]

نه موبد بود شاد و نه پهلوان * نه او در جهان شاد و روشن روان

همه موبدان نزد شاه آمدند * گشاده‌دل و نيك خواه آمدند

بگفتند كاين كودك بر منش * ز بيغاره دورست و ز سرزنش

جهان سر بسر زير فرمان اوست * بهر كشورى باژ و پيمان اوست

نگه كن بجايى كه دانش بود * ز داننده كشور برامش بود

ز پر مايگان دايگانى گزين * كه باشد ز كشور برو آفرين

هنر گيرد اين شاه خرّم نهان * ز فرمان او شاد گردد جهان

چو بشنيد زان موبدان يزدگرد * ز كشور فرستادگان كرد گرد

هم آنگه فرستاد كسها بروم * بهند و بچين و بآباد بوم

همان نامدارى سوى تازيان * بشد تا ببيند بسود و زيان

بهر سو همى رفت خواننده‌يى * كه بهرام را پروراننده‌يى

بجويد سخنگوى و دانش پذير * سخن دان و هر دانشى يادگير

بيامد ز هر كشورى موبدى * جهان ديده و نيك پى بخردى

چو يك سر بدان بارگاه آمدند * پژوهنده نزديك شاه آمدند

بپرسيد بسيار و بنواختشان * بهر برزنى جايگه ساختشان

برفتند نعمان و منذر بشب * بسى نامداران گرد از عرب

بزرگان چو در پارس گرد آمدند * بر تاجور يزدگرد آمدند

همى گفت هر كس كه ما بنده‌ايم * سخن بشنويم و سراينده‌ايم

كه يابد چنين روزگار از مهان * كه بايسته فرزند شاه جهان

ببر گيرد و دانش آموزدش * دل از تيرگيها بيفروزدش

ز رومى و هندى و از پارسى * نجومى و گر مردم هندسى

همه فيلسوفان بسياردان * سخن گوى و ز مردم كاردان

بگفتند هر يك بآواز نرم * كه اى شاه باداد و باراى و شرم

همه سربسر خاك پاى توايم * بدانش همه رهنماى توايم

نگر تا پسندت كه آيد همى * وگر سودمندت كه آيد همى

چنين گفت منذر كه ما بنده‌ايم * خود اندر جهان شاه را زنده‌ايم

هنرهاى ما شاه داند همه * كه او چون شبانست و ما چون رمه

سواريم و گرديم و اسپ افگنيم * كسى را كه دانا بود بشكنيم

ستاره شمر نيست چون ما كسى * كه از هندسه بهره دارد بسى

پر از مهر شاهست ما را روان * به زير اندرون تازى اسپان دمان

همه پيش فرزند تو بنده‌ايم * بزرگى وى را ستاينده‌ايم

[ سپردن يزدگرد ، پسرش بهرام را به منذر و نعمان و پرورش كردن او را ]

[ سپردن يزدگرد ، پسرش بهرام را به منذر و نعمان و پرورش كردن او را ]

چو بشنيد زو اين سخن يزدگرد * روان و خرد را برآورد گرد

نگه كرد از آغاز فرجام را * به دو داد پر مايه بهرام را

بفرمود تا خلعتش ساختند * سرش را بگردون برافراختند

تنش را بخلعت بياراستند * ز در اسپ شاه يمن خواستند

ز ايوان شاه جهان تا بدشت * همى اشتر و اسپ و هودج گذشت