شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٩٢٢

[ پادشاهى شاپور سوم پنج سال و چهار ماه بود ]

پادشاهى اردشير نكوكار [ دوازده سال بود ]

پادشاهى اردشير نكوكار [ دوازده سال بود ]

[ بر تخت نشستن اردشير و اندرز كردن بر سرداران ايران ]

[ بر تخت نشستن اردشير و اندرز كردن بر سرداران ايران ]

چو بنشست بر گاه شاه اردشير * بياراست آن تخت شاپور پير

كمر بست و ايرانيان را بخواند * بر پايهء تخت زرّين نشاند

چنين گفت كز دور چرخ بلند * نخواهم كه باشد كسى را گزند

جهان گر شود رام با كام من * به بينند تيزى و آرام من

ور ايدونك با ما نسازد جهان * بسازيم ما با جهان جهان

برادر جهان ويژه ما را سپرد * ازيرا كه فرزند او بود خرد

فرستم روان ورا آفرين * كه از بد سگالان بشست او زمين

چو شاپور شاپور گردد بلند * شود نزد او گاه و تاج ارجمند

سپارم به دو گاه و تاج و سپاه * كه پيمان چنين كرد شاپور شاه

من اين تخت را پايكار وىام * همان از پدر يادگار وىام

شما يك سره داد ياد آوريد * بكوشيد و آيين و داد آوريد

چنان دان كه خورديم و بر ما گذشت * چو مُردى همه رنج ما باد گشت

چو ده سال گيتى همى داشت راست * بخورد و ببخشيد چيزى كه خواست

نجست از كسى باژ و ساو و خراج * همى رايگان داشت آن گاه و تاج

مر او را نكوكار زان خواندند * كه هر كس تن آسان ازو ماندند

چو شاپور گشت از در تاج و گاه * مر او را سپرد آن خجسته كلاه

نگشت آن دلاور ز پيمان خويش * به مردى نگه داشت سامان خويش

پادشاهى شاپور سوم

پادشاهى شاپور سوم

[ پادشاهى شاپور سوم پنج سال و چهار ماه بود ]

[ پادشاهى شاپور سوم پنج سال و چهار ماه بود ]

چو شاپور بنشست بر جاى عم * از ايران بسى شاد و بهرى دژم

چنين گفت كاى نامور بخردان * جهان ديده و راى زن موبدان

بدانيد كان كس كه گويد دروغ * نگيرد ازين پس بر ما فروغ

دروغ از بر ما نباشد ز راى * كه از راى باشد بزرگى بجاى

همان مر تن سفله را دوستدار * نيابى بباغ اندرون چون نگار

سرى را كجا مغز باشد بسى * گواژه نبايد زدن بر كسى

زبان را نگهدار بايد بُدن * نبايد روان را بزهر آژدن

كه بر انجمن مرد بسيار گوى * بكاهد بگفتار خود آب روى

اگر دانشى مرد راند سخن * تو بشنو كه دانش نگردد كهن

دل مرد مطمع بود پر ز درد * بگرد طمع تا توانى مگرد

مكن دوستى با دروغ آزماى * همان نيز با مرد ناپاك راى

سرشت تن از چار گوهر بود * گذر زين چهارانش كمتر بود

اگر سفله گر مرد با شرم و راد * بآزادگى يك دل و يك نهاد

سيم كو ميانه گزيند ز كار * بسند آيدش بخشش كردگار

چهارم كه بپراگند بر گزاف * همى دانشى نام جويد ز لاف