شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٩١٣

[ شبيخون زدن شاپور و گرفتن قيصر روم ]

منم بنده اين مهربان بنده را * گشاده دل و ناز پرورده را

ز هر سو كه اكنون سپاه منست * و گر پادشاهى و راه منست

همه كس فرستيد و آگه كنيد * طلايه پراگنده بر ره كنيد

به بنديد ويژه ره طيسفون * نبايد كه آگاهى آيد برون

چو قيصر بيابد ز ما آگهى * كه بيدار شد فرّ شاهنشهى

بيايد سپاه مرا بر كند * دل و پشت ايرانيان بشكند

كنون ما نداريم پاياب اوى * نه پيچيم با بخت شاداب اوى

چو موبد بيايد بيارد سپاه * ز لشكر به بنديم بر پشّه راه

بسازيم و آرايشى نو كنيم * نهانى مگر باغ بىخو كنيم

ببايد بهر گوشه‌يى ديده‌بان * طلايه بروز و بشب پاسبان

از ان پس نمانيم از روميان * كسى خسپد ايمن گشاده ميان

[ شبيخون زدن شاپور و گرفتن قيصر روم ]

[ شبيخون زدن شاپور و گرفتن قيصر روم ]

بسى بر نيامد برين روزگار * كه شد مردم لشكرى شش هزار

فرستاد شاپور كار آگهان * سوى طيسفون كار ديده مهان

بدان تا ز قيصر دهند آگهى * از ان برز درگاه با فرّهى

برفتند كار آگهان ناگهان * نهفته بجستند كار جهان

بديدند هر گونه باز آمدند * بر شاه گردن فراز آمدند

كه قيصر ز مى خوردن و از شكار * همى هيچ ننديشد از كارزار

سپاهش پراگنده از هر سوى * بتاراج كردن بهر پهلوى

نه روزش طلايه نه شب پاسبان * سپاهش همه چون رمه بىشبان

نبيند همى دشمن از هيچ روى * پسند آمدش زيستن بآرزوى

چو شاپور بشنيد زان شاد شد * همه رنجها بر دلش باد شد

گزين كرد ز ايرانيان سه هزار * زره دار و برگستوانور سوار

شب تيره جوشن ببر در كشيد * سپه را سوى طيسفون بر كشيد

بتيره شبان تيز بشتافتى * چو روشن شدى روى بر تافتى

همى راندى در بيابان و كوه * بران راه بىراه خود با گروه

فزون از دو فرسنگ پيش سپاه * همى ديده‌بان بود بىراه و راه

چنين تا به نزديكى طيسفون * طلايه همى راند پيش اندرون

بلشكرگه آمد گذشته دو پاس * ز قيصر نبودش بدل در هراس

ازان مرز بشنيد آواز كوس * غو پاسبانان چو بانگ خروس

پر از خيمه يك دشت و خرگاه بود * ازان تاختن خود كه آگاه بود

ز مى مست قيصر بپرده سراى * ز لشكر نبود اندرون مرز جاى

چو گيتى چنان ديده شاپور گرد * عنان كيى بارگى را سپرد

سپه را بلشكرگه اندر كشيد * بزد دست و گرز گران بر كشيد

بابر اندر آمد دم كرّ ناى * جرنگيدن گرز و هندى دراى

دهاده بر آمد ز هر پهلوى * چكاچاك برخاست از هر سوى

تو گفتى همى آسمان بِترَكيد * ز خورشيد خون بر هوا بر چكيد