شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٩٠١

[ پادشاهى نرسى بهرام نه سال بود ]

پسر بود او را يكى شاد كام * كه بهرام بهراميان داشت نام

بيامد نشست از بر تخت شاد * كلاه كيانى بسر بر نهاد

كنون كار بهرام بهراميان * بگويم تو بشنو بجان و روان

پادشاهى بهرام بهراميان

پادشاهى بهرام بهراميان

[ پادشاهى بهرام بهراميان چهار ماه بود ]

[ پادشاهى بهرام بهراميان چهار ماه بود ]

چو بنشست بهرام بهراميان * ببست از پى داد و بخشش ميان

بتاجش زبرجد بر افشاندند * همى نام كرمان شهش خواندند

چنين گفت كز دادگر يك خداى * خرد بادمان بهره و داد و راى

سراى سپنجى نماند بكس * ترا نيكوى باد فرياد رس

بنيكى گراييم و فرمان كنيم * بداد و دهش دل گروگان كنيم

كه خوبى و زشتى ز ما يادگار * بماند تو جز تخم نيكى مكار

چو شد پادشاهيش بر چار ماه * برو زار بگريست تخت و كلاه

زمانه برين سان همى بگذرد * پيش مردم آزور بشمرد

مى لعل پيش آور اى روزبه * چو شد سال گوينده بر شست و سه

چو بهرام دانست كامدش مرگ * نهنگى كجا بشكرد پيل و كرگ

جهان را به فرزند بسپرد و گفت * كه با مهتران آفرين باد جفت

بنوش و بباز و بناز و ببخش * مكن روز بر تاج و بر تخت دخش

چو برگشت بهرام را روز و بخت * بنرسى سپرد آن زمان تاج و تخت

چنين است و اين را بىاندازه دان * گزاف فلك هر زمان تازه دان

كنون كار نرسى بگويم همى * ز دل زنگ و زنگار شويم همى

پادشاهى نرسئ بهرام

پادشاهى نرسئ بهرام

[ پادشاهى نرسى بهرام نه سال بود ]

[ پادشاهى نرسى بهرام نه سال بود ]

چو نرسى نشست از بر تخت عاج * بسر بر نهاد آن سزاوار تاج

همه مهتران با نثار آمدند * ز درد پدر سوكوار آمدند

بريشان سپهدار كرد آفرين * كه اى مهربانان با داد و دين

بدانيد كز كردگار جهان * چنين رفت كار آشكار و نهان

كه ما را فزونى خرد داد و شرم * جوانمردى و داد و آواز نرم

همان ايمنى شادمانى بود * كرا ز اخترش مهربانى بود

خردمند مرد ار ترا دوست گشت * چنان دان كه با تو ز يك پوست گشت

تو كردار خوب از توانا شناس * خرد نيز نزديك دانا شناس

دليرى ز هشيار بودن بود * دلاور بجاى ستودن بود

هرانكس كه بگريزد از كار كرد * ازو دور شد نام و ننگ و نبرد

همان كاهلى مردم از بد دليست * هم آواز آن بد دلى كاهليست

همى زيست نه سال با راى و پند * جهان را سخن گفتنش سودمند