شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٨٩١

[ سپردن اردشير ، كار پادشاهى را به شاپور ]

بترس از بد مردم بد نهان * كه بر بد نهان تنگ گردد جهان

سخن هيچ مگشاى با راز دار * كه او را بود نيز انباز و يار

سخن را تو آگنده دانى همى * ز گيتى پراگنده خوانى همى

چو رازت به شهر آشكارا شود * دل بخردان بىمدارا شود

بر آشوبى و سر سبك خواندت * خردمند گر پيش بنشاندت

تو عيب كسان هيچ گونه مجوى * كه عيب آورد بر تو بر عيب جوى

و گر چيره گردد هوا بر خرد * خردمندت از مردمان نشمرد

خردمند بايد جهاندار شاه * كجا هر كسى را بود نيك خواه

كسى كو بود تيز و برتر منش * بپيچد ز پيغاره و سرزنش

مبادا كه گيرد بنزد تو جاى * چنين مرد گر باشدت رهنماى

چو خواهى كه بستايدت پارسا * بنه خشم و كين چون شوى پادشا

هوا چونك بر تخت حشمت نشست * نباشى خردمند و يزدان پرست

نبايد كه باشى فراوان سخن * به روى كسان پارسايى مكن

سخن بشنو و بهترين يادگير * نگر تا كدام آيدت دلپذير

سخن پيش فرهنگيان سخته‌گوى * گهِ مى نوازنده و تازه روى

مكن خوار خواهنده درويش را * بر تخت منشان بد انديش را

هر انكس كه پوزش كند بر گناه * تو بپذير و كين گذشته مخواه

همه داده باش و پروردگار * خنك مرد بخشنده و بردبار

چو دشمن بترسد شود چاپلوس * تو لشكر بياراى و بر بند كوس

بجنگ آنگهى شو كه دشمن ز جنگ * بپرهيزد و سست گردد بننگ

و گر آشتى جويد و راستى * نبينى بدلش اندرون كاستى

ازو باژ بستان و كينه مجوى * چنين دار نزديك او آب روى

بياراى دل را بدانش كه ارز * بدانش بود تا توانى بورز

چو بخشنده باشى گرامى شوى * ز دانايى و داد نامى شوى

تو عهد پدر با روانت بدار * به فرزند مان همچنين يادگار

چو من حقّ فرزند بگزاردم * كسى را ز گيتى نيازاردم

شما هم ازين عهد من مگذريد * نفس داستان را ببد مشمريد

تو پند پدر همچنين ياد دار * بنيكى گراى و بدى باد دار

بخيره مرنجان روان مرا * به آتش تن ناتوان مرا

ببد كردن خويش و آزار كس * مجوى اى پسر درد و تيمار كس

برين بگذرد ساليان پانصد * بزرگى شما را بپايان رسد

بپيچد سر از عهد فرزند تو * هم انكس كه باشد ز پيوند تو

ز راى و ز دانش بيك سو شوند * همان پند دانندگان نشنوند

بگردند يك سر ز عهد و وفا * به بيداد يازند و جور و جفا

جهان تنگ دارند بر زير دست * بر ايشان شود خوار يزدان پرست

بپوشند پيراهن بد تنى * ببالند با كيش آهرمنى

گشاده شود هرچ ما بسته‌ايم * بيالايد آن دين كه ما شسته‌ايم