شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٨٩

[ گفتارى در بخت زال در نزد ستاره‌شناسان ]

سزاوار او خلعت آراستند * ز گنج آنچه پر مايه‌تر خواستند

بكابل دگر سام را هر چه بود * ز كاخ و ز باغ و ز كشت و درود

دگر چارپايان دوشيدنى * ز گستردنى هم ز پوشيدنى

به سيندخت بخشيد و دستش بدست * گرفت و يكى نيز پيمان ببست

پذيرفت مر دخت او را بزال * كه باشند هر دو بشادى همال

سر افراز گردى و مردى دويست * به دو داد و گفتش كه ايدر مه‌ايست

بكابل بباش و بشادى بمان * ازين پس مترس از بد بدگمان

شكفته شد آن روى پژمرده ماه * بنيك اخترى بر گرفتند راه

پس آگاهى آمد سوى شهريار * كه آمد ز ره زال سام سوار

پذيره شدندش همه سركشان * كه بودند در پادشاهى نشان

چو آمد بنزديكىء بارگاه * سبك نزد شاهش گشادند راه

چو نزديك شاه اندر آمد زمين * ببوسيد و بر شاه كرد آفرين

زمانى همى داشت بر خاك روى * به دو داد دل شاه آزر مجوى

[ بفرمود تا رويش از خاك خشك * ستردند و بر روى پراگند مشك ]

بيامد بر تخت شاه ارجمند * بپرسيد از و شهريار بلند

[ كه چون بودى اى پهلو رادمرد * بدين راه دشوار با باد و گرد ]

بفرّ تو گفتا همه بهتريست * ابا تو همه رنج رامشگريست ]

از و بستد آن نامهء پهلوان * بخنديد و شد شاد و روشن روان

چو بر خواند پاسخ چنين داد باز * كه رنجى فزودى بدل بر دراز

و ليكن بدين نامهء دلپذير * كه بنوشت با درد دل سام پير

اگر چه مرا هست ازين دل دژم * برانم كه ننديشم از بيش و كم

بسازم بر آرم همه كام تو * گر اينست فرجام آرام تو

[ تو يك چند اندر بشادى بپاى * كه تا من بكارت زنم نيك راى ]

ببردند خواليگران خوان زر * شهنشاه بنشست با زال زر

بفرمود تا نامداران همه * نشستند بر خوان شاه رمه

چو از خوان خسرو بپرداختند * بتخت دگر جاى مىساختند

چو مى خورده شد نامور پور سام * نشست از بر اسپ زرّين ستام

برفت و بپيمود بالاى شب * پر انديشه دل پر ز گفتار لب

بيامد بشبگير بسته كمر * بپيش منوچهر پيروزگر

برو آفرين كرد شاه جهان * چو برگشت بستودش اندر نهان

بفرمود تا موبدان و ردان * ستاره‌شناسان و هم بخردان

كنند انجمن پيش تخت بلند * به كار سپهرى پژوهش كنند

برفتند و بردند رنج دراز * كه تا با ستاره چه دارند راز

سه روز اندران كارشان شد درنگ * برفتند با زيج رومى بچنگ

زبان بر گشادند بر شهريار * كه كرديم با چرخ گردان شمار