شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٨٨

[ دلخوشى دادن سام سيندخت را ]

[ همه دودمان پيش يزدان پاك * شب تيره تا بر كشد روز چاك ]

[ همى بر تو بر خوانديم آفرين * همان بر جهاندار شاه زمين ]

كنون آمدم تا هواى تو چيست * ز كابل ترا دشمن و دوست كيست

اگر ما گنهكار و بد گوهريم * بدين پادشاهى نه اندر خوريم

من اينك بپيش توام مستمند * بكش گر كشى ور ببندى ببند

دل بىگناهان كابل مسوز * كجا تيره روز اندر آيد بروز

سخنها چو بشنيد از و پهلوان * زنى ديد با راى و روشن روان

[ برخ چون بهار و به بالا چو سرو * ميانش چو غرو و برفتن تذرو ]

چنين داد پاسخ كه پيمان من * درست است اگر بگسلد جان من

تو با كابل و هر كه پيوند تست * بمانيد شادان دل و تن درست

بدين نيز همداستانم كه زال * ز گيتى چو رودابه جويد همال

شما گر چه از گوهر ديگريد * همان تاج و اورنگ را در خوريد

چنين است گيتى و زين ننگ نيست * ابا كردگار جهان جنگ نيست

[ چنان آفريند كه آيدش راى * نمانيم و مانديم با هاى هاى ]

[ يكى بر فراز و يكى در نشيب * يكى با فزونى يكى با نهيب ]

[ يكى از فزايش دل آراسته * ز كمى دل ديگرى كاسته ]

يكى نامه با لابهء دردمند * نبشتم بنزديك شاه بلند

بنزد منوچهر شد زال زر * چنان شد كه گفتى بر آورده پر

[ بزين اندر آمد كه زين را نديد * همان نعل اسپش زمين را نديد ]

بدين زال را شاه پاسخ دهد * چو خندان شود راى فرخ نهد

كه پروردهء مرغ بىدل شدست * از آب مژه پاى در گل شدست

عروس ار به مهر اندرون همچو اوست * سزد گر بر آيند هر دو ز پوست

يكى روى آن بچّهء اژدها * مرا نيز بنماى و بستان بها

به دو گفت سيندخت اگر پهلوان * كند بنده را شاد و روشن روان

چماند بكاخ من اندر سمند * سرم بر شود به آسمان بلند

بكابل چنو شهريار آوريم * همه پيش او جان نثار آوريم

لب سام سيندخت پر خنده ديد * همه بيخ كين از دلش كنده ديد

نوندى دلاور بكردار باد * برافگند و مهراب را مژده داد

كز انديشهء بد مكن ياد هيچ * دلت شاد كن كار مهمان بسيچ

من اينك پس نامه اندر دمان * بيايم نجويم بره بر زمان

دوم روز چون چشمهء آفتاب * بجنبيد و بيدار شد سر ز خواب

گرانمايه سيندخت بنهاد روى * بدرگاه سالار ديهيم جوى

روا رو بر آمد ز درگاه سام * مه بانوان خواندندش بنام

بيامد بر سام و بردش نماز * سخن گفت با او زمانى دراز

بدستورى بازگشتن بجاى * شدن شادمان سوى كابل خداى

دگر ساختن كار مهمان نو * نمودن بداماد پيمان نو

و را سام يل گفت بر گرد و رو * بگو آنچه ديدى بمهراب گو