شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٨٦٧

[ داستان كرم هفتواد ]

برين گونه بر نام او از چه رفت * ازيراك او را پسر بود هفت

گرامى يكى دخترش بود و بس * كه نشمردى او دختران را بكس

چنان بد كه روزى همه همگروه * نشستند با دوك در پيش كوه

برآميختند آن كجا داشتند * بگاه خورش دوك بگذاشتند

چنان بد كه اين دختر نيك بخت * يكى سيب افگنده باد از درخت

بره بر بديد و سبك بر گرفت * ز من بشنو اين داستان شگفت

چو آن خوب رخ ميوه اندر گزيد * يكى در ميان كرم آگنده ديد

بانگشت زان سيب برداشتش * بدان دوكدان نرم بگذاشتش

چو برداشت زان دوكدان پنبه گفت * بنام خداوند بىيار و جفت

من امروز بر اختر كرم سيب * برشتن نمايم شما را نهيب

همه دختران شاد و خندان شدند * گشاده‌رخ و سيم دندان شدند

دو چندان كه رشتى به روزى برشت * شمارش همى بر زمين بر نوشت

و زان جا بيامد بكردار دود * بمادر نمود آن كجا رشته بود

برو آفرين كرد مادر به مهر * كه بر خوردى از مادر اى خوب چهر

بشبگير چون ريسمان برشمرد * دو چندانك هر بار بردى ببرد

چو آمد بدان چاره‌جوى انجمن * برشتن نهاده دل و گوش و تن

چنين گفت با نامور دختران * كه اى ماه‌رويان و نيك اختران

من از اختر كرم چندان طراز * بريسم كه نيزم نيايد نياز

برشت آنكجا برده بد پيش ازين * به كار آمدى گر بدى بيش ازين

سوى خانه برد آن طرازى كه رشت * دل مام او شد چو خرّم بهشت

همى لختى سيب هر بامداد * پرى روى دختر بران كرم داد

ازان پنبه هر چند كردى فزون * برشتى همى دختر پر فسون

چنان بد كه يك روز مام و پدر * بگفتند با دختر پر هنر

كه چندين بريسى مگر با پرى * گرفتستى اى پاك تن خواهرى

سبك سيم تن پيش مادر بگفت * ازان سيب و آن كرمك اندر نهفت

همان كرم فرّخ بديشان نمود * زن و شوى را روشنايى فزود

بفالى گرفت آن سخن هفتواد * ز كارى نكردى بدل نيز ياد

چنين تا بر آمد برين روزگار * فروزنده‌تر گشت هر روز كار

مگر ز اختر كرم گفتى سخن * برو نو شدى روزگار كهن

مر اين كرم را خوار نگذاشتند * بخوردنش نيكو همى داشتند

تن آور شد آن كرم و نيرو گرفت * سر و پشت او رنگ نيكو گرفت

همى تنگ شد دوكدان بر تنش * چو مشك سيه گشت پيراهنش

بمشك اندرون پيكر زعفران * بر و پشت او از كران تا كران

يكى پاك صندوق كردش سياه * به دو اندرون ساخته جايگاه

چنان شد كه در شهر بىهفتواد * نگفتى سخن كس ببيداد و داد

فراز آمدش ارج و آزرم و چيز * توانگر شد آن هفت فرزند نيز

يكى مير بد اندر آن شهر اوى * سرافراز با لشكر و رنگ و بوى