شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٨٦٣

[ جنگ اردشير با اردوان و كشته شدن اردوان ]

به راه اندرون نيز آژير بود * كه با او سپاه جهانگير بود

جهان ديده بيدار دل بود پير * بدانست انديشهء اردشير

بيامد بياورد استا و زند * چنين گفت كز كردگار بلند

نژندست پر مايه جان سباك * اگر دل ندارد سوى شاه پاك

چو آگاهى آمد ز شاه اردشير * كه آورد لشكر بدين آبگير

چنان سير سر گشتم از اردوان * كه از پير زن گشت مرد جوان

مرا نيك پى مهربان بنده دان * شكيبا دل و راز داننده دان

چو بشنيد زو اردشير اين سخن * يكى ديگر انديشه افگند بن

مر او را بجاى پدر داشتى * بران نامدارانش سر داشتى

دل شاه ز انديشه آزاد شد * سوى آذر رام خرّاد شد

نيايش بسى كرد پيش خداى * كه باشدش بر نيكوى رهنماى

بهر كار پيروزگر داردش * درخت بزرگى ببر داردش

و زان جايگه شد بپرده سراى * عرض پيش او رفت با كدخداى

سپه را درم داد و آباد كرد * ز دادار نيكى دهش ياد كرد

چو شد لشكرش چون دلاور پلنگ * سوى بهمن اردوان شد بجنگ

چو گشتند نزديك با يكديگر * برفتند گردان پرخاشخر

سپاه از دو رويه كشيدند صف * همه نيزه و تيغ هندى به كف

چو شيران جنگى برآويختند * چو جوى روان خون همى ريختند

بدين گونه تا گشت خورشيد زرد * هوا پر ز گرد و زمين پر ز مرد

چو شد چادر چرخ پيروزه رنگ * سپاه سباك اندر آمد بجنگ

بر آمد يكى باد و گردى چو قير * بيامد ز قلب سپاه اردشير

بيفگند زيشان فراوان بگرز * كه با زور و دل بود و با فرّ و برز

گريزان بشد بهمن اردوان * تنش خستهء تير و تيره روان

پس اندر همى تاخت شاه اردشير * ابا نالهء بوق و باران تير

برين هم نشان تا به شهر صطخر * كه بهمن به دو داشت آواز و فخر

ز گيتى چو برخاست آواز شاه * ز هر سو بپيوست بىمر سپاه

مر او را فراوان نمودند گنج * كجا بهمن آگنده بود آن برنج

درمهاى آگنده را برفشاند * بنيرو شد از پارس لشكر براند

[ جنگ اردشير با اردوان و كشته شدن اردوان ]

[ جنگ اردشير با اردوان و كشته شدن اردوان ]

چو آگاهى آمد سوى اردوان * دلش گشت پر بيم و تيره روان

چنين گفت كين راز چرخ بلند * همى گفت با من خداوند پند

هران بد كز انديشه بيرون بود * ز بخشش بكوشش گذر چون بود

گمانى نبردم كه از اردشير * يكى نامجوى آيد و شهر گير

در گنج بگشاد و روزى بداد * سپه برگرفت و بنه برنهاد

ز گيل و ز ديلم بيامد سپاه * همى گرد لشكر بر آمد به ماه

و زان روى لكشر بياورد شاه * سپاهى كه بر باد بر بست راه

ز بس نالهء بوق با كرّ ناى * ترنگيدن زنگ و هندى دراى