شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٨٥٧

[ آمدن اردشير به اردوگاه اردوان ]

ابا نامداران بيامد جوان * بجايى كه فرموده بود اردوان

چو كرسى نهاد از بر چرخ شيد * جهان گشت چون روى رومى سپيد

پرستنده‌يى پيش خواند اردشير * همان هديه‌هايى كه بد ناگزير

فرستاد نزديك شاه اردوان * فرستادهء بابك پهلوان

بديد اردوان و پسند آمدش * جوانمرد را سودمند آمدش

پسروار خسرو همى داشتن * زمانى بتيمار نگذاشتش

بمى خوردن و خوان و نخچيرگاه * بپيش خودش داشتى سال و ماه

همى داشتش همچو فرزند خويش * جدايى ندادش ز پيوند خويش

چنان بد كه روزى بنخچير گاه * پراگنده شد لشكر و پور شاه

همى راند با اردوان اردشير * جوانمرد را شاه بد دلپذير

پسر بود شاه اردوان را چهار * از ان هر يكى چون يكى شهريار

بهامون پديد آمد از دور گور * از ان لشكر گشتن برخاست شور

همه باد پايان برانگيختند * همى گرد با خوى برآميختند

همى تاخت پيش اندرون اردشير * چو نزديك شد در كمان راند تير

بزد بر سرون يكى گور نر * گذر كرد بر گور پيكان و پر

بيامد هم اندر زمان اردوان * بديد آن گشاد و بر آن جوان

بديد آن يكى گور افگنده گفت * كه با دست آن كس هنر باد جفت

چنين داد پاسخ به دو اردشير * كه اين گور را من فگندم بتير

پسر گفت كين را من افگنده‌ام * همان جفت را نيز جوينده‌ام

چنين داد پاسخ به دو اردشير * كه دشتى فراخست و هم گور و تير

يكى ديگر افگن برين هم نشان * دروغ از گناهست بر سر كشان

پر از خشم شد زان جوان اردوان * يكى بانگ بر زد بمرد جوان

به دو گفت شاه اين گناه منست * كه پروردن آيين و راه منست

ترا خود ببزم و بنخچيرگاه * چرا برد بايد همى با سپاه

بدان تا ز فرزند من بگذرى * بلندى گزينى و كنداورى

برو تازى اسپان ما را ببين * هم آن جايگه بر سرايى گزين

بران آخر اسپ سالار باش * بهر كار با هر كسى يار باش

بيامد پر از آب چشم اردشير * بر آخر اسپ شد ناگزير

يكى نامه بنوشت پيش نيا * پر از غم دل و سر پر از كيميا

كه ما را چه پيش آمد از اردوان * كه درد تنش باد و رنج روان

همه ياد كرد آن كجا رفته بود * كجا اردوان از چه آشفته بود

چو آن نامه نزديك بابك رسيد * نكرد آن سخن نيز بر كس پديد

دلش گشت زان كار پر درد و رنج * بياورد دينار چندى ز گنج

فرستاد نزديك او ده هزار * هيونى برافگند گرد و سوار

بفرمود تا پيش او شد دبير * يكى نامه فرمود زى اردشير

كه اى كم خرد نو رسيده جوان * چو رفتى بنخچير با اردوان

چرا تاختى پيش فرزند اوى * پرستنده‌اى تو نه پيوند اوى