شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٨٥٦

[ آمدن اردشير به اردوگاه اردوان ]

چو او را بران كاخ بر جاى كرد * غلام و پرستنده بر پاى كرد

بهر آلتى سر فرازيش داد * هم از خواسته بىنيازيش داد

به دو داد پس دختر خويش را * پسنديده و افسر خويش را

چو نه ماه بگذشت بر ماه چهر * يكى كودك آمد چو تابنده مهر

بمانندهء نامدار اردشير * فزاينده و فرّخ و دلپذير

همان اردشيرش پدر كرد نام * نيا شد بديدار او شاد كام

همى پروريدش ببر بر بناز * بر آمد برين روزگارى دراز

مر او را كنون مردم تيزوير * همى خواندش بابكان اردشير

بياموختندش هنر هرچ بود * هنر نيز بر گوهرش بر فزود

چنان شد بديدار و فرهنگ و چهر * كه گفتى همى زو فروزد سپهر

پس آگاهى آمد سوى اردوان * ز فرهنگ و ز دانش آن جوان

كه شير ژيانست هنگام رزم * بناهيد ماند همى روز بزم

يكى نامه بنوشت پس اردوان * سوى بابك نامور پهلوان

كه اى مرد با دانش و رهنماى * سخن گوى و با نام و پاكيزه راى

شنيدم كه فرزند تو اردشير * سواريست گوينده و ياد گير

چو نامه بخوانى هم اندر زمان * فرستش بنزديك ما شادمان

ز بايسته‌ها بىنيازش كنم * ميان يلان سرفرازش كنم

چو باشد بنزديك فرزند ما * نگوييم كو نيست پيوند ما

چو آن نامهء شاه بابك بخواند * بسى خون مژگان برخ بر فشاند

بفرمود تا پيش او شد دبير * همان نو رسيده جوان اردشير

به دو گفت كاين نامهء اردوان * بخوان و نگه كن بروشن روان

من اينك يكى نامه نزديك شاه * نويسم فرستم يكى نيك خواه

بگويم كه اينك دل و ديده را * دلاور جوان پسنديده را

فرستادم و دادمش نيز پند * چو آيد بدان بارگاه بلند

تو آن كن كه از رسم شاهان سزد * نبايد كه بادى برو بر وزد

در گنج بگشاد بابك چو باد * جوان را ز هر گونه‌يى كرد شاد

ز زرّين ستام و ز گوپال و تيغ * ز فرزند چيزش نيامد دريغ

ز دينار و ديبا و اسپ و رهى * ز چينى و زربفت شاهنشهى

بياورد و بنهاد پيش جوان * جوان شد پرستندهء اردوان

بسى هديه‌ها نيز با اردشير * ز ديبا و دينار و مشك و عبير

ز پيش نيا كودك نيك پى * بدرگاه شاه اردوان شد برى

چو آمد به نزديكى بارگاه * بگفتند با شاه زان بارخواه

جوان را به مهر اردوان پيش خواند * ز بابك سخنها فراوان براند

به نزديكى تخت بنشاختش * ببر زن يكى جايگه ساختش

فرستاد هر گونه‌يى خوردنى * ز پوشيدنى هم ز گستردنى