شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٨٥٥

[ خواب ديدن بابك در كار ساسان ]

بپذيرفت بدبخت را سر شبان * همى داشت با رنج روز و شبان

چو شد كارگر مرد و آمد پسند * شبان سر شبان گشت بر گوسفند

دران روزگارى همى بود مرد * پر از غم دل و تن پر از رنج و درد

شبى خفته بد بابك رود ياب * چنان ديد روشن روانش بخواب

كه ساسان به پيل ژيان بر نشست * يكى تيغ هندى گرفته بدست

هرانكس كه آمد بر او فراز * برو آفرين كرد و بردش نماز

زمين را به خوبى بياراستى * دل تيره از غم بپيراستى

بديگر شب اندر چو بابك بخفت * همى بود با مغزش انديشه جفت

چنان ديد در خواب كاتش پرست * سه آتش ببردى فروزان بدست

چو آذرگشسپ و چو خرّاد و مهر * فروزان بكردار گردان سپهر

همه پيش ساسان فروزان بدى * بهر آتشى عود سوزان بدى

سر بابك از خواب بيدار شد * روان و دلش پر ز تيمار شد

هرانكس كه در خواب دانا بدند * بهر دانشى بر توانا بدند

بايوان بابك شدند انجمن * بزرگان فرزانه و راى زن

چو بابك سخن برگشاد از نهفت * همه خواب يك سر بديشان بگفت

پر انديشه شد زان سخن رهنماى * نهاده برو گوش پاسخ سراى

سرانجام گفت اى سر افراز شاه * بتأويل اين كرد بايد نگاه

كسى را كه بينند زين سان بخواب * بشاهى برآرد سر از آفتاب

ور ايدونك اين خواب زو بگذرد * پسر باشدش كز جهان بر خورد

چو بابك شنيد اين سخن گشت شاد * بر اندازه‌شان يك بيك هديه داد

بفرمود تا سر شبان از رمه * بر بابك آيد بروز دمه

بيامد شبان پيش او با گليم * پر از برف پشمينه دل به دو نيم

بپردخت بابك ز بيگانه جاى * بدر شد پرستنده و رهنماى

ز ساسان بپرسيد و بنواختش * بر خويش نزديك بنشاختش

بپرسيدش از گوهر و از نژاد * شبان زو بترسيد و پاسخ نداد

ازان پس به دو گفت كاى شهريار * شبان را بجان گر دهى زينهار

بگويد ز گوهر همه هرچ هست * چو دستم بگيرى بپيمان بدست

كه با من نسازى بدى در جهان * نه بر آشكار و نه اندر نهان

چو بشنيد بابك زبان برگشاد * ز يزدان نيكى دهش كرد ياد

كه بر تو نسازم به چيزى گزند * بدارمت شادان دل و ارجمند

ببابك چنين گفت زان پس جوان * كه من پور ساسانم اى پهلوان

نبيرهء جهاندار شاه اردشير * كه بهمنش خواندى همى يادگير

سرافراز پور يل اسفنديار * ز گشتاسپ يل در جهان يادگار

چو بشنيد بابك فرو ريخت آب * ازان چشم روشن كه او ديد خواب

بياورد پس جامهء پهلوى * يكى باره با آلت خسروى

به دو گفت بابك بگرمابه شو * همى باش تا خلعت آرند نو

يكى كاخ پر مايه او را بساخت * ازان سر شبانان سرش برفراخت