شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٨٥٣

[ گفتار اندر ستايش سلطان محمود ]

برو آفرين باد و بر لشكرش * چه بر خويش و بر دوده و كشورش

جهاندار سالار او مير نصر * كزو شادمانست گردنده عصر

دريغش نيايد ز بخشيدن ايچ * نه آرام گيرد بروز بسيچ

چو جنگ آيدش پيش جنگ آورد * سر شهرياران بچنگ آورد

بر آن كس كه بخشش كند گنج خويش * ببخشد نه انديشد از رنج خويش

جهان تا جهاندار محمود باد * وزو بخشش و داد موجود باد

سپهدار چون بو المظفّر بود * سر لشكر از ماه برتر بود

كه پيروز نامست و پيروز بخت * همى بگذرد تير او بر درخت

هميشه تن شاه بىرنج باد * نشستش همه بر سر گنج باد

هميدون سپهدار او شاد باد * دلش روشن و گنجش آباد باد

چنين تا بپايست گردان سپهر * ازين تخمه هرگز مبراد مهر

پدر بر پدر بر پسر بر پسر * همه تاج دارند و پيروزگر

گذشته ز شوّال ده با چهار * يكى آفرين باد بر شهريار

كزين مژده داديم رسم خراج * كه فرمان بد از شاه با فرّ و تاج

كه سالى خراجى نخواهند بيش * ز دين دار بيدار و ز مرد كيش

بدين عهد نوشين روان تازه شد * همه كار بر ديگر اندازه شد

چو آمد بران روزگارى دراز * همى بفگند چادر داد باز

ببينى بدين داد و نيكى گمان * كه او خلعتى يابد از آسمان

كه هرگز نگردد كهن بر برش * بماند كلاه كيان بر سرش

سرش سبز باد و تنش بىگزند * منش بر گذشته ز چرخ بلند

ندارد كسى خوار فال مرا * كجا بشمرد ماه و سال مرا

نگه كن كه اين نامه تا جاودان * درفشى بود بر سر بخردان

بماند بسى روزگاران چنين * كه خوانند هر كس برو آفرين

چنين گفت نوشين روان قباد * كه چون شاه را دل بپيچد ز داد

كند چرخ منشور او را سياه * ستاره نخواند و را نيز شاه

ستم نامهء عزل شاهان بود * چو درد دل بىگناهان بود

بماناد تا جاودان اين گهر * هنرمند و با دانش و دادگر

نباشد جهان بر كسى پايدار * همه نام نيكو بود يادگار

كجا شد فريدون و ضحّاك و جم * مهان عرب خسروان عجم

كجا آن بزرگان ساسانيان * ز بهراميان تا بسامانيان

نكوهيده‌تر شاه ضحّاك بود * كه بيدادگر بود و ناپاك بود

فريدون فرّخ ستايش ببرد * بمرد او و جاويد نامش نمرد

سخن ماند اندر جهان يادگار * سخن بهتر از گوهر شاهوار

ستايش نبرد آنك بيداد بود * بگنج و بتخت مهى شاد بود

گسسته شود در جهان كام اوى * نخواند بگيتى كسى نام اوى

ازين نامهء شاه دشمن گداز * كه بادا همه ساله بر تخت ناز

همه مردم از خانها شد بدشت * نيايش همى ز آسمان بر گذشت