شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٨٣٩

[ بستن اسكندر بند يأجوج و مأجوج ]

ز هر ماده‌يى بچّه زايد هزار * كم و بيش ايشان كه داند شمار

بگرد آمدن چون ستوران شوند * تگ آرند و بر سان گوران شوند

بهاران كز ابر اندر آيد خروش * همان سبز دريا بر آيد به جوش

چو تنّين ازان موج بردارد ابر * هوا بر خروشد بسان هژبر

فرود افگند ابر تنّين چو كوه * بيايند زيشان گروها گروه

خورش آن بود سال تا سالشان * كه آگنده گردد برو يالشان

گياشان بود زان سپس خوردنى * بيارند هر سو ز آوردنى

چو سرما بود سخت لاغر شوند * بآواز بر سان كفتر شوند

بهاران ببينى بكردار گرگ * بغرّند بر سان پيل سترگ

اگر پادشا چاره‌يى سازدى * كزين غم دل ما بپردازدى

بسى آفرين يابد از هر كسى * از ان پس بگيتى بماند بسى

بزرگى كن و رنج ما را بساز * هم از پاك يزدان نه اى بىنياز

سكندر بماند اندر ايشان شگفت * غمى گشت و انديشها برگرفت

چنين داد پاسخ كه از ماست گنج * ز شهر شما يارمندى و رنج

برآرم من اين راه ايشان براى * بنيروى نيكى دهش يك خداى

يكايك بگفتند كاى شهريار * ز تو دور بادا بد روزگار

ز ما هرچ بايد همه بنده‌ايم * پرستنده باشيم تا زنده‌ايم

بياريم چندانك خواهى تو چيز * كزين بيش كارى نداريم نيز

سكندر بيامد نگه كرد كوه * بياورد زان فيلسوفان گروه

بفرمود كاهنگران آوريد * مس و روى و پتك گران آوريد

گچ و سنگ و هيزم فزون از شمار * بياريد چندانك آيد به كار

بىاندازه بردند چيزى كه خواست * چو شد ساخته كار و انديشه راست

ز ديوار گر هم ز آهنگران * هر انكس كه استاد بود اندران

ز گيتى بپيش سكندر شدند * بدان كار بايسته ياور شدند

ز هر كشورى دانشى شد گروه * دو ديوار كرد از دو پهلوى كوه

ز بن تا سر تيغ بالاى اوى * چو صد شاه رش كرده پهناى اوى

ازو يك رش انگشت و آهن يكى * پراگنده مس در ميان اندكى

همى ريخت گوگردش اندر ميان * چنين باشد افسون دانا كيان

همى ريخت هر گوهرى يك رده * چو از خاك تا تيغ شد آژده

بسى نفت و روغن بر آميختند * همى بر سر گوهران ريختند

بخروار انگشت بر سر زدند * بفرمود تا آتش اندر زدند

دم آورد و آهنگران صد هزار * بفرمان پيروزگر شهريار

خروش دمنده بر آمد ز كوه * ستاره شد از تف آتش ستوه

چنين روزگارى بر آمد بران * دم آتش و رنج آهنگران

گهرها يك اندر دگر ساختند * و زان آتش تيز بگداختند

ز ياجوج و ماجوج گيتى برست * زمين گشت جاى خرام و نشست

برش پانصد بود بالاى اوى * چو سيصد بدى نيز پهناى اوى