شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٨٣٥

[ سپاه به باختر راندن اسكندر ]

مرا راى ديدار شهر شماست * گر آييد نزديك ما هم رواست

چو ديدار باشد برانم سپاه * نباشم فراوان بدين جايگاه

ببينيم تا چيستتان راى و فر * سوارى و زيبايى و پاى و پر

ز كار زِهِشتان بپرسم نهان * كه بىمرد زن چون بود در جهان

اگر مرگ باشد فزونى ز كيست * به بينم كه فرجام اين كار چيست

فرستاده آمد سخنها بگفت * همه راز بيرون كشيد از نهفت

بزرگان يكى انجمن ساختند * ز گفتار دل را بپرداختند

كه ما برگزيديم زن دو هزار * سخن گوى و داننده و هوشيار

ابا هر صدى بسته ده تاج زر * به دو در نشانده فراوان گهر

چو گرد آيد آن تاج باشد دويست * كه هر يك جز اندر خور شاه نيست

يكايك بسختيم و كرديم تل * ابا گوهران هر يكى سى رطل

چو دانيم كامد بنزديك شاه * يكايك پذيره شويمش به راه

چو آمد بنزديك ما آگهى * ز دانايى شاه و ز فرّهى

فرستاده برگشت و پاسخ بگفت * سخنها همه با خرد بود جفت

سكندر ز منزل سپه بر گرفت * ز كار زنان مانده اندر شگفت

دو منزل بيامد يكى باد خاست * وزو برف با كوه و در گشت راست

تبه شد بسى مردم پايكار * ز سرما و برف اندر آن روزگار

بر آمد يكى ابر و دودى سياه * بر آتش همى رفت گفتى سپاه

زره كتف آزادگان را بسوخت * ز نعل سواران زمين برفروخت

بدين هم نشان تا بشهرى رسيد * كه مردم بسان شب تيره ديد

فروهشته لفچ و برآورده كفچ * بكردار قير و شبه كفچ و لفچ

همه ديده‌هاشان بكردار خون * همى از دهان آتش آمد برون

بسى پيل بردند پيشش به راه * همان هديهء مردمان سپاه

بگفتند كين برف و باد دمان * ز ما بود كامد شما را زيان

كه هرگز بدين شهر نگذشت كس * ترا و سپاه تو ديديم و بس

ببود اندر آن شهر يك ماه شاه * چو آسوده گشتند شاه و سپاه

ازانجا بيامد دمان و دنان * دل آراسته سوى شهر زنان

ز دريا گذر كرد زن دو هزار * همه پاك با افسر و گوشوار

يكى بيشه بد پر ز آب و درخت * همه جاى روشن دل و نيكبخت

خورش گرد كردند بر مرغزار * ز گستردنيها برنگ و نگار

چو آمد سكندر به شهر هروم * زنان پيش رفتند ز آباد بوم

ببردند پس تاجها پيش اوى * همان جامه و گوهر و رنگ و بوى

سكندر بپذرفت و بنواختشان * بران خرّمى جايگه ساختشان

چو شب روز شد اندر آمد به شهر * بديدار برداشت زان شهر بهر

كم و بيش ايشان همى باز جست * همى بود تا رازها شد درست

[ سپاه به باختر راندن اسكندر ]

[ سپاه به باختر راندن اسكندر ]

بپرسيد هر چيز و دريا بديد * و زان روى لشكر به مغرب كشيد