شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٨٣٢

[ رسيدن اسكندر به شهر نرم پايان و كشتن اژدها ]

چو از نرم پايان فراوان بماند * سكندر برآسود و لشكر براند

بشد تازيان تا بشهرى رسيد * كه آن را كران و ميانه نديد

بآيين همه پيش باز آمدند * گشاده‌دل و بىنياز آمدند

ببردند هر گونه گستردنى * ز پوشيدنيها و از خوردنى

سكندر بپرسيد و بنواختشان * بر اندازه بر پايگه ساختشان

كشيدند بر دشت پرده سراى * سپاهش نجست اندر آن شهر جاى

سر اندر ستاره يكى كوه ديد * تو گفتى كه گردون بخواهد كشيد

بران كوه مردم بدى اندكى * شب تيره زيشان نماندى يكى

بپرسيد از يشان سكندر كه راه * كدامست و چون راند بايد سپاه

همه يك سره خواندند آفرين * كه اى نامور شهريار زمين

برفتن برين كوه بودى گذر * اگر بر گذشتى برو راه بر

يكى اژدهايست زان روى كوه * كه مرغ آيد از رنج زهرش ستوه

نيارد گذشتن بروبر سپاه * همى دود زهرش برآيد به ماه

همى آتش افروزد از كام اوى * دو گيسو بود پيل را دام اوى

همه شهر با او نداريم تاو * خورش بايدش هر شبى پنج گاو

بجوييم و بر كوه خارا بريم * پر انديشه و پر مدارا بريم

بدان تا نيايد بدين روى كوه * نينجامد از ما گروها گروه

بفرمود سالار ديهيم جوى * كه آن روز ندهند چيزى بدوى

چو گاه خورش در گذشت اژدها * بيامد چو آتش بران تند جا

سكندر بفرمود تا لشكرش * يكى تير باران كنند از برش

بزد يك دم آن اژدهاى پليد * تنى چند از يشان بدم دركشيد

بفرمود اسكندر فيلقوس * تبيره به زخم آوريدند و كوس

همان بىكران آتش افروختند * بهر جاى مشعل همى سوختند

چو كوه از تبيره پر آواز گشت * بترسيد ازان اژدها بازگشت

چو خورشيد بر زد سر از برج گاو * ز گلزار برخاست بانگ چكاو

چو آن اژدها را خورش بود گاه * ز مردان لشكر گزين كرد شاه

درم داد سالار چندى ز گنج * بياورد با خويشتن گاو پنج

بكشت و ز سرشان برآهخت پوست * بدان جادوى داده دل مرد دوست

بياگند چرمش بزهر و بنفت * سوى اژدها روى بنهاد تفت

مران چرمها را پر از باد كرد * ز دادار نيكى دهش ياد كرد

بفرمود تا پوست برداشتند * همى دست بر دست بگذاشتند

چو نزديكى اژدها رفت شاه * بسان يكى ابر ديدش سياه

زبانش كبود و دو چشمش چو خون * همى آتش آمد ز كامش برون

چو گاو از سر كوه بنداختند * بران اژدها دل بپرداختند

فرو برد چون باد گاو اژدها * چو آمد ز چنگ دليران رها

چو از گاو پيوندش آگنده شد * بر اندام زهرش پراگنده شد

همه رودگانيش سوراخ كرد * بمغز و بپى راه گستاخ كرد