شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٨٢٠

[ رفتن اسكندر به فرستادگى سوى قيدافه ]

اسيرم كنون در كف شهر گير * روان خسته از اختر و تن بتير

چو بشنيد زو اين سخن بيطقون * سرش گشت پر درد و دل پر از خون

بر آشفت از ان پس بدژخيم گفت * كه اين هر دو را خاك بايد نهفت

چنين هم ببند اندرون با زنش * بشمشير هندى بزن گردنش

سكندر بيامد زمين بوس داد * به دو گفت كاى شاه قيصر نژاد

اگر خون ايشان ببخشى به من * سر افراز گردم بهر انجمن

سر بىگناهان چه برّى بكين * كه نپسندد از ما جهان آفرين

به دو گفت بيدار دل بيطقون * كه آزاد كردى دو تن را ز خون

سبك بيطقون گفت با قيدروش * كه بردى سرى كه دور مانده ز دوش

فرستم كنون با تو او را بهم * بخواند بمادرت بر بيش و كم

اگر ساو و باژم فرستد نكوست * كسى را ندرّد بدين جنگ پوست

نگه كن بدين پاك دستور من * كه گويد به دو رزم گر سور من

تو آن كن ز خوبى كه او با تو كرد * بپاداش پيچد دل راد مرد

چو اين پاسخ نامه يا بى ز شاه * به خوبى و را بازگردان ز راه

چنين گفت با بيطقون قيدروش * كه زو بر ندارم دل و چشم و گوش

چگونه مر او را ندارم چو جان * كزو يافتم جفت و شيرين روان

[ رفتن اسكندر به فرستادگى سوى قيدافه ]

[ رفتن اسكندر به فرستادگى سوى قيدافه ]

جهانجوى ده نامور برگزيد * ز مردان رومى چنانچون سزيد

كه بودند يك سر هم آواز اوى * نگه داشتندى همه راز اوى

چنين گفت كاكنون به راه اندرون * مخوانيد ما را جز از بيطقون

همى رفت پيش اندرون قيدروش * سكندر سپرده به دو چشم و گوش

چو آتش همى راند مهتر ستور * بكوهى رسيدند سنگش بلور

به دو در ز هر گونه‌يى ميوه‌دار * فراوان گيا بود بر كوهسار

برفتند زانگونه پويان به راه * بران بوم و بر كاندر و بود شاه

چو قيدافه آگه شد از قيدروش * ز بهر پسر پهن بگشاد گوش

پذيره شدش با سپاهى گران * همه نامداران و نيك اختران

پسر نيز چون مادرش را بديد * پياده شد و آفرين گستريد

بفرمود قيدافه تا بر نشست * همى راند و دستش گرفته بدست

به دو قيدروش آنچ ديد و شنيد * همى گفت و رنگ رخش ناپديد

كه بر شهر فريان چه آمد ز رنج * نماند افسر و تخت و لشكر نه گنج

مرا اين كه آمد همى با عروس * رها كرد ز اسكندر فيلقوس

و گر نه بفرمود تا گردنم * زنند و به آتش بسوزد تنم

كنون هرچ بايد به خوبى بكن * برو هيچ مشكن به خواهش سخن

چو بشنيد قيدافه اين از پسر * دلش گشت زان درد زير و زبر

از ايوان فرستاده را پيش خواند * بتخت گرانمايگان بر نشاند

فراوان بپرسيد و بنواختش * يكى مايه‌ور جايگه ساختش

فرستاد هر گونه‌يى خوردنى * ز پوشيدنى هم ز گستردنى