شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٨٢

[ رفتن سام به جنگ مهراب ]

ببوسيد تخت و بماليد روى * بران نامور مهر انگشت اوى

سوى خانه بنهاد سر با سپاه * بدان باد پايان جوينده راه

[ رفتن سام به جنگ مهراب ]

[ رفتن سام به جنگ مهراب ]

بمهراب و دستان رسيد اين سخن * كه شاه و سپهبد فگندند بن

خروشان ز كابل همى رفت زال * فروهشته لفج و برآورده يال

[ همى گفت اگر اژدهاى دژم * بيايد كه گيتى بسوزد بدم ]

[ چو كابلستان را بخواهد بسود * نخستين سر من ببايد درود ]

[ بپيش پدر شد پر از خون جگر * پر انديشه دل پر ز گفتار سر ]

چو آگاهى آمد بسام دلير * كه آمد ز ره بچّهء نرّه شير

همه لشكر از جاى بر خاستند * درفش فريدون بياراستند

[ پذيره شدن را تبيره زدند * سپاه و سپهبد پذيره شدند ]

[ همه پشت پيلان برنگين درفش * بياراسته سرخ و زرد و بنفش ]

چو روى پدر ديد دستان سام * پياده شد از اسپ و بگذارد گام

بزرگان پياده شدند از دو روى * چه سالار خواه و چه سالار جوى

زمين را ببوسيد زال دلير * سخن گفت با او پدر نيز دير

نشست از بر تازى اسپ سمند * چو زرّين درخشنده كوهى بلند

بزرگان همه پيش او آمدند * بتيمار و با گفت و گو آمدند

كه آزرده گشتست بر تو پدر * يكى پوزش آور مكش هيچ سر

[ چنين داد پاسخ كزين باك نيست * سرانجام آخر بجز خاك نيست ]

[ پدر گر بمغز اندر آرد خرد * همانا سخن بر سخن نگذرد ]

[ و گر بر گشايد زبان را بخشم * پس از شرمش آب اندر آرم به چشم ]

چنين تا بدرگاه سام آمدند * گشاده دل و شادكام آمدند

فرود آمد از باره سام سوار * هم اندر زمان زال را داد بار

چو زال اندر آمد بپيش پدر * زمين را ببوسيد و گسترد بر

يكى آفرين كرد بر سام گرد * و زاب دو نرگس همى گل سترد

كه بيدار دل پهلوان شاد باد * روانش گرايندهء داد باد

[ ز تيغ تو الماس بريان شود * زمين روز جنگ از تو گريان شود ]

[ كجا ديزهء تو چمد روز جنگ * شتاب آيد اندر سپاه درنگ ]

[ سپهرى كجا باد گرز تو ديد * همانا ستاره نيارد كشيد ]

زمين نسپرد شير با داد تو * روان و خرد كشته بنياد تو

همه مردم از داد تو شادمان * ز تو داد يابد زمين و زمان

مگر من كه از داد بىبهره‌ام * و گر چه به پيوند تو شهره‌ام

[ يكى مرغ پرورده‌ام خاك خورد * به گيتى مرا نيست با كس نبرد ]

[ ندانم همى خويشتن را گناه * كه بر من كسى را بران هست راه ]

[ مگر آنكه سام يلستم پدر * وگر هست با اين نژادم هنر ]

[ ز مادر بزادم بينداختى * بكوه اندرم جايگه ساختى ]

[ فگندى بتيمار زاينده را * به آتش سپردى فزاينده را ]