شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٧٩١

[ دو ديگر رزم دارا با اسكندر ]

ز آواز اسپان و بانگ سران * چرنگيدن گرزهاى گران

تو گفتى زمين كوه جنگى شدست * ز گرد آسمان روى زنگى شدست

بيك هفته گردان پرخاش جوى * به روى اندر آورده بودند روى

بهشتم بر آمد يكى تيره گرد * بران سان كه خورشيد شد لاژورد

بپوشيد ديدار ايران سپاه * گريزان برفتند از آن رزمگاه

سپاه سكندر پس اندر دمان * يكى پر غم و ديگرى شادمان

سكندر بشد تا لب رودبار * بكشتند ز ايرانيان بىشمار

سپاه از لب رود برگاشتند * بفرمود تا رود بگذاشتند

بپيروزى آمد بران رزمگاه * كجا پيش بود آن گزيده سپاه

[ دو ديگر رزم دارا با اسكندر ]

[ دو ديگر رزم دارا با اسكندر ]

چو دارا ز پيش سكندر برفت * بهر سو سواران فرستاد تفت

از ايران سران و مهانرا بخواند * درم داد و روزىدهان را بخواند

سر ماه را لشكر آباد كرد * سر نامداران پر از باد كرد

دگر باره از آب زان سو گذشت * بياراست لشكر بران پهن دشت

سكندر چو بشنيد لشكر براند * پذيره شد و سازش آنجا بماند

سپه را چو روى اندر آمد به روى * زمان و زمين گشت پرخاش جوى

سه روز اندران رزمشان شد درنگ * چنان گشت كز كشته شد جاى تنگ

فراوان ز ايرانيان كشته شد * جهانگير را روز برگشته شد

پر از درد برگشت ز آوردگاه * چو يارى ندادش خداوند ماه

سكندر بيامد پس او چو گرد * بسى از جهان آفرين ياد كرد

خروشى بر آمد ز پيش سپاه * كه اى زير دستان گم كرده راه

شما را ز من بيم و آزار نيست * سپاه مرا با شما كار نيست

بباشيد ايمن بايوان خويش * بيزدان سپرده تن و جان خويش

بجان و تن از روميان رسته‌ايد * اگر چه به خون دستها شسته‌ايد

چو ايرانيان ايمنى يافتند * همه رخ سوى روميان تافتند

سكندر بيامد بدشت نبرد * همه خواسته سر بسر گرد كرد

ببخشيد بر لشكرش خواسته * بنيرو سپاهى شد آراسته

ببود اندران بوم و بر چار ماه * چو آسوده شد شهريار و سپاه

جهاندار دارا بجهرم رسيد * كه آنجا بدى گنجها را كليد

همه مهتران پيش باز آمدند * پر از درد و گرم و گداز آمدند

خروشان پسر چون پدر را نديد * پدر همچنين چون پسر را نديد

همه شهر ايران پر از ناله بود * به چشم اندرون آب چون ژاله بود

ز جهرم بيامد به شهر صطخر * كه آزادگان را بران بود فخر

فرستاده‌يى رفت بر هر سوى * بهر نامدارى و هر پهلوى

سپاه انجمن شد بايوان شاه * نهادند زرّين يكى زيرگاه

چو دارا بران كرسىء زر نشست * برفتند گردان خسرو پرست

بايرانيان گفت كاى مهتران * خردمند و شيران و جنگاوران