شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٧٨٨

[ آمدن اسكندر به فرستادگى خويش نزد دارا ]

سر گنجهاى نيا باز كرد * بفرمود تا لشكرش ساز كرد

بشبگير برخاست از روم غو * ز شهر و ز درگاه سالار نو

برون آمد آن نامور شهريار * بره بر چنان لشكر نامدار

درفشى پس پشت سالار روم * نوشته برو سرخ و پيروزه بوم

هماى از برو خيزرانش قضيب * نوشته برو بر محبّ صليب

بمصر آمد از روم چندان سپاه * كه بستند بر مور و بر پشّه راه

دو لشكر به روى اندر آورده روى * ببودند يك هفته پرخاش جوى

بهشتم بمصر اندر آمد شكست * سكندر سر راه ايشان ببست

ز يك راه چندان گرفتار شد * كه گيرنده را دست بيكار شد

ز گوپال و از اسپ و برگستوان * ز خفتان و ز خنجر هندوان

كمرهاى زرّين و زرّين ستام * همان تيغ هندى بزرّين نيام

ز ديبا و دينار چندان بيافت * كه از خواسته بارگى بر نتافت

بسى زينهارى بيامد سوار * بزرگان جنگاور و نامدار

و زان جايگه ساز ايران گرفت * دل شير و چنگ دليران گرفت

چو بشنيد دارا كه لشكر ز روم * بجنبيد و آمد برين مرز و بوم

برفتند ز اصطخر چندان سپاه * كه از نيزه بر باد بستند راه

همى داشت از پارس آهنگ روم * كز ايران گذارد بآباد بوم

چو آورد لشكر بپيش فرات * سپه را عدد بود بيش از نبات

بگرد لب آب لشكر كشيد * ز جوشن كسى آب دريا نديد

[ آمدن اسكندر به فرستادگى خويش نزد دارا ]

[ آمدن اسكندر به فرستادگى خويش نزد دارا ]

سكندر چو بشنيد كامد سپاه * پذيره شدن را بپيمود راه

ميان دو لشكر دو فرسنگ ماند * سكندر گرانمايگان را بخواند

چو سير آمد از گفتهء رهنماى * چنين گفت كاكنون جزين نيست راى

كه من چون فرستاده‌يى پيش اوى * شوم بر گرايم كم و بيش اوى

كمر خواست پر گوهر شاهوار * يكى خسروى جامهء زرنگار

ببردند بالاى زرّين ستام * بزين اندرون تيغ زرّين نيام

سوارى ده از روميان برگزيد * كه دانند هر گونه گفت و شنيد

ز لشكر بيامد سپيده دمان * خود و نامداران ابا ترجمان

چو آمد بنزديك دارا فراز * پياده شد و برد پيشش نماز

جهاندار دارا مر او را بخواند * بپرسيد و بر زيرگاهش نشاند

همه نامداران فرو ماندند * برو بر نهان آفرين خواندند

ز ديدار آن فرّ و فرهنگ او * ز بالا و از شاخ و آهنگ او

همانگه چو بنشست بر پاى خاست * پيام سكندر بياراست راست

نخست آفرين كرد بر شهريار * كه جاويد بادا سر تاج دار

سكندر چنين گفت كاى نيك نام * بگيتى بهر جاى گسترده كام

مرا آرزو نيست با شاه جنگ * نه بر بوم ايران گرفتن درنگ

بر آنم كه گرد زمين اندكى * بگردم ببينم جهان را يكى