شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٧٨٦

[ مدت پادشاهى داراى داراب چهارده سال بود ]

سپهر اندرين نيز چندى بگشت * ز هر گونه‌يى ساليان برگذشت

سكندر دل خسروانى گرفت * سخن گفتن پهلوانى گرفت

فزون از پسر داشتى قيصرش * بياراستى پهلوانى برش

خرد يافت لختى و شد كاردان * هشيوار و با سنگ و بسيار دان

ولى عهد گشت از پس فيلقوس * بديدار او داشتى نعم و بوس

هنرها كه باشد كيان را به كار * سكندر بياموخت ز آموزگار

تو گفتى نشايد مگر داد را * وگر تخت شاهى و بنياد را

و زان پس كه ناهيد نزد پدر * بيامد زنى خواست دارا دگر

يكى كودك آمدش با فرّ و يال * ز فرزند ناهيد كهتر بسال

همان روز داراش كردند نام * كه تا از پدر بيش باشد بكام

چو ده سال بگذشت زين با دو سال * شكست اندر آمد بسال و بمال

بپژمرد داراب پور هماى * همى خواندندش بديگر سراى

بزرگان و فرزانگان را بخواند * ز تخت بزرگى فراوان براند

بگفت اين كه داراى دارا كنون * شما را به نيكى بود رهنمون

همه گوش داريد و فرمان كنيد * ز فرمان او رامش جان كنيد

كه اين تخت شاهى نماند دراز * بخوشى رود زود خوانند باز

بكوشيد تا مهر و داد آوريد * بشادى مرا نيز ياد آوريد

بگفت اين و باد از جگر بر كشيد * شد آن برگ گلنار چون شنبليد

پادشاهى داراى داراب چهارده سال بود

پادشاهى داراى داراب چهارده سال بود

[ مدت پادشاهى داراى داراب چهارده سال بود ]

[ مدت پادشاهى داراى داراب چهارده سال بود ]

چو دارا بدل سوك داراب داشت * بخورشيد تاج مهى بر فراشت

يكى مرد بد تيز و برنا و تند * شده با زبان و دلش تيغ كند

چو بنشست بر گاه گفت اى سران * سرافراز گردان و كنداوران

سرى را نخواهيم كه افتد بچاه * نه از چاه خوانم سوى تخت و گاه

كسى كو ز فرمان من بگذرد * سرش را همى تن بسر نشمرد

و گر هيچ تاب اندر آرد بدل * بشمشير باشم ورا دلگسل

جز از ما هر انكس كه دارند گنج * نخواهم كسى شاد دل ما برنج

نخواهم كه باشد مرا رهنماى * منم رهنماى و منم دلگشاى

ز گيتى خور و بخش و پيمان مراست * بزرگى و شاهى و فرمان مراست

دبير خردمند را پيش خواند * ز هر در فراوان سخنها براند

يكى نامه بنوشت فرّخ دبير * ز داراى داراب بن اردشير

بهر سو كه بد شاه و خود كامه‌يى * بفرمود چون خنجرى نامه‌يى

كه هر كو ز راى و ز فرمان من * بپيچد ببيند سر افشان من

همه گوش يك سر بفرمان نهيد * اگر جان ستانيد اگر جان دهيد