شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٧٧٧

[ آگاه شدن رشنواد از كار داراب ]

ازان تو داريم چيزى كه هست * ز پوشيدنى جامه و برنشست

پرستنده ماييم و فرمان تراست * نگر تا چه بايد تن و جان تراست

چو بشنيد داراب خيره بماند * روان را بانديشه اندر نشاند

به دو گفت زين خواسته هيچ ماند * وگر گازر آن را همه برفشاند

كه باشد بهاى يكى بارگى * بدين روز كندى و بيچارگى

چنين داد پاسخ كه بيش است ازين * درخت برومند و باغ و زمين

به دو داد دينار چندانك بود * بماند آن گران گوهر نابسود

بدينار اسپى خريد او پسند * يكى كم بها زين و ديگر كمند

يكى مرزبان بود با سنگ و راى * بزرگ و پسنديده و رهنماى

خراميد داراب نزديك اوى * پر انديشه بد جان تاريك اوى

همى داشتش مرزبان ارجمند * ز گيتى نيامد بروبر گزند

چنان بد كه آمد سپاهى ز روم * بغارت بران مرز آباد بوم

برزم اندرون مرزبان كشته شد * سر لشكرش زان سخن گشته شد

چو آگاهى آمد بنزد هماى * كه رومى نهاد اندرين مرز پاى

يكى مرد بد نام او رشنواد * سپهبد بد او هم سپهبد نژاد

بفرمود تا بركشد سوى روم * بشمشير ويران كند روى بوم

سپه گرد كرد آن زمان رشنواد * عرض گاه بنهاد و روزى بداد

چو بشنيد داراب شد شادكام * بنزديك او رفت و بنوشت نام

سپه چون فراوان شد از هر درى * همى آمد از هر سوى لشكرى

بيامد ز كاخ همايون هماى * خود و مرزبانان پاكيزه راى

بدان تا سپه پيش او بگذرند * تن و نام و ديوانها بشمرند

همى بود چندى بران پهن دشت * چو لشكر فراوان برو بر گذشت

چو داراب را ديد با فرّ و برز * به گردن برآورده پولاد گرز

تو گفتى همه دشت پهناى اوست * زمين زير پوينده بالاى اوست

چو ديد آن بر و چهرهء دلپذير * ز پستان مادر بپالود شير

بپرسيد و گفت اين سوار از كجاست * بدين شاخ و اين برز و بالاى راست

نمايد كه اين نامدارى بود * خردمند و جنگى سوارى بود

دلير و سر افراز و كنداور است * و ليكن سليحش نه اندر خور است

چو داراب را فرّمند آمدش * سپه را سراسر پسند آمدش

ز اختر يكى روزگارى گزيد * ز بهر سپهبد چنانچون سزيد

چو جنگ آوران را يكى گشت راى * ببردند لشكر ز پيش هماى

فرستاد بيدار كار آگهان * بدان تا نماند سخن در نهان

ز نيك و بد لشكر آگاه بود * ز بدها گمانيش كوتاه بود

همى رفت منزل به منزل سپاه * زمين پر سپاه آسمان پر ز ماه

[ آگاه شدن رشنواد از كار داراب ]

[ آگاه شدن رشنواد از كار داراب ]

چنان بد كه روزى يكى تند باد * برآمد غمى گشت زان رشنواد

يكى رعد و باران با برق و جوش * زمين پر ز آب آسمان پر خروش