شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٧٥

[ راى زدن سام با موبدان بر كار زال ]

[ و گر گويم آرى و كامت رواست * بپرداز دل را بدانچت هواست ]

[ ازين مرغ پرورده وان ديوزاد * چه گوئى چگونه بر آيد نژاد ]

سرش گشت از انديشهء دل گران * بخفت و نياسوده گشت اندران

سخن هر چه بر بنده دشوارتر * دلش خسته تر زان و تن زارتر

گشاده‌تر آن باشد اندر جهان * چو فرمان دهد كردگار جهان

چو برخاست از خواب با موبدان * يكى انجمن كرد با بخردان

گشاد آن سخن بر ستاره شمر * كه فرجام اين بر چه باشد گذر

[ دو گوهر چو آب و چو آتش بهم * بر آميخته باشد از بن ستم ]

[ همانا كه باشد بروز شمار * فريدون و ضحاك را كارزار ]

[ از اختر بجوئيد و پاسخ دهيد * همه كار و كردار فرخ نهيد ]

ستاره شناسان بروز دراز * همى ز آسمان باز جستند راز

بديدند و با خنده پيش آمدند * كه دو دشمن از بخت خويش آمدند

بسام نريمان ستاره شمر * چنين گفت كاى گرد زرّين كمر

ترا مژده از دخت مهراب و زال * كه باشند هر دو بشادى همال

ازين دو هنرمند پيلى ژيان * بيايد ببندد به مردى ميان

جهان زير پاى اندر آرد بتيغ * نهد تخت شاه از بر پشت ميغ

ببرّد پى بد سگالان ز خاك * به روى زمين بر نماند مغاك

[ نه سگسار ماند نه مازندران * زمين را بشويد بگرز گران ]

[ بخواب اندر آرد سر دردمند * ببندد در جنگ و راه گزند ]

به دو باشد ايرانيان را اميد * از و پهلوان را خرام و نويد

[ پى باره‌اى كو چماند بجنگ * بمالد برو روى جنگى پلنگ ]

خنك پادشاهى كه هنگام او * زمانه بشاهى برد نام او

چو بشنيد گفتار اختر شناس * بخنديد و پذرفت از يشان سپاس

[ ببخشيدشان بىكران زر و سيم * چو آرامش آمد بهنگام بيم ]

فرستادهء زال را پيش خواند * ز هر گونه با او سخنها براند

بگفتش كه با او به خوبى بگوى * كه اين آرزو را نبد هيچ روى

و ليكن چو پيمان چنين بد نخست * بهانه نشايد به بيداد جست

من اينك بشبگير ازين رزمگاه * سوى شهر ايران گذارم سپاه

فرستاده را داد چندى درم * به دو گفت خيره مزن هيچ دم

گسى كردش و خود به راه ايستاد * سپاه و سپهبد از آن كار شاد

ببستند از آن گرگساران هزار * پياده بزارى كشيدند خوار

دو بهره چو از تيره شب در گذشت * خروش سواران بر آمد ز دشت

همان نالهء كوس با كرّه ناى * بر آمد ز دهليز پرده سراى

سپهبد سوى شهر ايران كشيد * سپه را بنزد دليران كشيد

فرستاده آمد دوان سوى زال * ابا بخت پيروز و فرخنده فال

[ گرفت آفرين زال بر كردگار * بران بخشش گردش روزگار ]