شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٧٤

[ نامه نوشتن زال نزديك سام نمودن چگونگى كار ]

[ همى خواندندى مرا پور سام * به او رنگ بر سام و من در كنام ]

[ چو يزدان چنين راند اندر بوش * بران بود چرخ روان را روش ]

[ كس از داد يزدان نيابد گريغ * و گر چه بپرّد بر آيد بميغ ]

[ سنان گر بدندان بخايد دلير * بدرّد ز آواز او چرم شير ]

[ گرفتار فرمان يزدان بود * و گر چند دندانش سندان بود ]

يكى كار پيش آمدم دل شكن * كه نتوان ستودنش بر انجمن

[ پدر گر دليرست و نر اژدهاست * اگر بشنود راز بنده رواست ]

من از دخت مهراب گريان شدم * چو بر آتش تيز بريان شدم

ستاره شب تيره يار منست * من آنم كه دريا كنار منست

[ برنجى رسيدستم از خويشتن * كه بر من بگريد همه انجمن ]

[ اگر چه دلم ديد چندين ستم * نيارم زدن جز بفرمانت دم ]

چه فرمايد اكنون جهان پهلوان * گشايم ازين رنج و سختى روان

ز پيمان نگردد سپهبد پدر * بدين كار دستور باشد مگر

كه من دخت مهراب را جفت خويش * كنم راستى را بآيين و كيش

به پيمان چنين رفت پيش گروه * چو باز آوريدم ز البرز كوه

كه هيچ آرزو بر دلت نگسلم * كنون اندرين است بسته دلم

سوارى بكردار آذرگشسپ * ز كابل سوى سام شد بر دو اسپ

[ بفرمود و گفت ار بماند يكى * نبايد ترا دم زدن اندكى ]

[ بديگر تو پاى اندر آور برو * برين سان همى تاز تا پيش گو ]

[ فرستاده در پيش او باد گشت * به زير اندرش چرمه پولاد گشت ]

چو نزديكى گرگساران رسيد * يكايك ز دورش سپهبد بديد

همى گشت گرد يكى كوهسار * چماننده يوز و رمنده شكار

[ چنين گفت با غمگساران خويش * بدان كار ديده سواران خويش ]

[ كه آمد سوارى دمان كابلى * چمان چرمهء زير او زابلى ]

[ فرستادهء زال باشد درست * از و آگهى جست بايد نخست ]

[ ز دستان و ايران و از شهريار * همى كرد بايد سخن خواستار ]

هم اندر زمان پيش او شد سوار * بدست اندرون نامهء نامدار

فرود آمد و خاك را بوس داد * بسى از جهان آفرين كرد ياد

[ بپرسيد و بستد از و نامه سام * فرستاده گفت آنچه بود از پيام ]

سپهدار بگشاد از نامه بند * فرود آمد از تيغ كوه بلند

سخنهاى دستان سراسر بخواند * بپژمرد و بر جاى خيره بماند

پسندش نيامد چنان آرزوى * دگر گونه بايستش او را بخوى

چنين داد پاسخ كه آمد پديد * سخن هر چه از گوهر بد سزيد

چو مرغ ژيان باشد آموزگار * چنين كام دل جويد از روزگار

ز نخچير كامد سوى خانه باز * بدلش اندر انديشه آمد دراز

[ همى گفت اگر گويم اين نيست راى * مكن داورى سوى دانش گراى ]

[ سوى شهرياران سر انجمن * شوم خام گفتار و پيمان شكن ]