شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٧٣٨

[ پند دادن زال رستم را ]

پشوتن به دو گفت كاى نامدار * چنين چند گويى تو از كارزار

كه تا تو رسيدى بتير و كمان * نبد بر تو ابليس را اين گمان

بدل ديو را راه دادى كنون * همى نشنوى پند اين رهنمون

دلت خيره بينم همى پر ستيز * كنون هرچ گفتم همه ريز ريز

چگونه كنم ترس را از دلم * بدين سان كز انديشها بگسلم

دو جنگى دو شير و دو مرد دلير * چه دانم كه پشت كه آيد به زير

ورا نامور هيچ پاسخ نداد * دلش گشت پر درد و سر پر ز باد

چو رستم بيامد بايوان خويش * نگه كرد چندى بديوان خويش

زواره بيامد بنزديك اوى * ورا ديد پژمرده و زرد روى

به دو گفت رو تيغ هندى بيار * يكى جوشن و مغفرى نامدار

كمان آر و برگستوان آر و ببر * كمند آر و گرز گران آر و گبر

زواره بفرمود تا هرچ گفت * بياورد گنجور او از نهفت

چو رستم سليح نبردش بديد * سر افشاند و باد از جگر بر كشيد

چنين گفت كاى جوشن كارزار * بر آسودى از جنگ يك روزگار

كنون كار پيش آمدت سخت باش * بهر جاى پيراهن بخت باش

چنين رزمگاهى كه غرّان دو شير * بجنگ اندر آيند هر دو دلير

كنون تا چه پيش آرد اسفنديار * چه بازى كند در دم كارزار

[ پند دادن زال رستم را ]

[ پند دادن زال رستم را ]

چو بشنيد دستان ز رستم سخن * پر انديشه شد جان مرد كهن

به دو گفت كاى نامور پهلوان * چه گفتى كزان تيره گشتم روان

تو تا بر نشستى بزين نبرد * نبودى مگر نيك دل راد مرد

هميشه دل از رنج پرداخته * بفرمان شاهان سر افراخته

بترسم كه روزت سر آيد همى * گر اختر بخواب اندر آيد همى

همى تخم دستان ز بن بر كنند * زن و كودكان را به خاك افگنند

بدست جوانى چو اسفنديار * اگر تو شوى كشته در كارزار

نماند بزاولستان آب و خاك * بلندى بر و بوم گردد مغاك

ور ايدونك او را رسد زين گزند * نباشد ترا نيز نام بلند

همى هر كسى داستانها زنند * بر آورده نام ترا بشكرند

كه او شهريارى ز ايران بكشت * بدان كو سخن گفت با وى درشت

همى باش در پيش او بر بپاى * و گرنه هم اكنون بپرداز جاى

ببيغوله‌يى شو فرود از مهان * كه كس نشنود نامت اندر جهان

كزين بد ترا تيره گردد روان * بپرهيز ازين شهريار جوان

بگنج و برنج اين روان باز خر * مبر پيش ديباى چينى تبر

سپاه ورا خلعت آراى نيز * ازو باز خر خويشتن را به چيز

چو بر گردد او از لب هيرمند * تو پاى اندر آور برخش بلند

چو ايمن شدى بندگى كن به راه * بدان تا ببينى يكى روى شاه

چو بيند ترا كى كند شاه بد * خود از شاه كردار بد كى سزد