شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٧٣٣

[ ستايش كردن رستم پهلوانى خود را ]

شب تيره تنها برفتم ز پيش * همه نام جستم نه آرام خويش

چو ديد آن درفشان درفش مرا * به گوش آمدش بانگ رخش مرا

بپردخت ايران و شد سوى چين * جهان شد پر از داد و پر آفرين

گر از يال كاوس خون آمدى * ز پشتش سياوش چون آمدى

و زو شاه كىخسرو پاك و راد * كه لهراسپ را تاج بر سر نهاد

پدرم آن دلير گرانمايه مرد * ز ننگ اندران انجمن خاك خورد

كه لهراسپ را شاه بايست خواند * ازو در جهان نام چندين نماند

چه نازى بدين تاج گشتاسپى * بدين تازه آيين لهراسپى

كه گويد برو دست رستم ببند * نبندد مرا دست چرخ بلند

كه گر چرخ گويد مرا كاين نيوش * بگرز گرانش بمالم دو گوش

من از كودكى تا شدستم كهن * بدين گونه از كس نبردم سخن

مرا خوارى از پوزش و خواهش است * وزين نرم گفتن مرا كاهش است

ز تيزيش خندان شد اسفنديار * بيازيد و دستش گرفت استوار

به دو گفت كاى رستم پيل تن * چنانى كه بشنيدم از انجمن

ستبرست بازوت چون ران شير * بر و يال چون اژدهاى دلير

ميان تنگ و باريك همچون پلنگ * بويژه كجا گرز گيرد بچنگ

بيفشارد چنگش ميان سخن * ز برنا بخنديد مرد كهن

ز ناخن فرو ريختش آب زرد * همانا نجنبيد زان درد مرد

گرفت آن زمان دست مهتر بدست * چنين گفت كاى شاه يزدان پرست

خنك شاه گشتاسپ آن نامدار * كجا پور دارد چو اسفنديار

خنك آنك چون تو پسر زايد او * همى فرّ گيتى بيفزايد او

همى گفت و چنگش بچنگ اندرون * همى داشت تا چهر او شد چو خون

همان ناخنش پر ز خوناب كرد * سپهبد بروها پر از تاب كرد

بخنديد ازو فرّخ اسفنديار * چنين گفت كاى رستم نامدار

تو امروز مى خور كه فردا برزم * بپيچى و يادت نيايد ز بزم

چو من زين زرّين نهم بر سياه * بسر بر نهم خسروانى كلاه

بنيزه ز اسپت نهم بر زمين * ازان پس نه پرخاش جويى نه كين

دو دستت ببندم برم نزد شاه * بگويم كه من زو نديدم گناه

بباشيم پيشش بخواهشگرى * بسازيم هر گونه‌يى داورى

رهانم ترا از غم و درد و رنج * بيابى پس از رنج خوبى و گنج

بخنديد رستم ز اسفنديار * به دو گفت سير آيى از كارزار

كجا ديده‌اى رزم جنگاوران * كجا يافتى باد گرز گران

اگر بر جزين روى گردد سپهر * بپوشد ميان دو تن روى مهر

بجاى مى سرخ كين آوريم * كمند نبرد و كمين آوريم

غو كوس خواهيم از آواى رود * بتيغ و بگوپال باشد درود

ببينى تو اى فرّخ اسفنديار * گراييدن و گردش كارزار

چو فردا بيايى بدشت نبرد * بآورد مرد اندر آيد بمرد