شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٧٣٠

[ پاسخ رستم به اسفنديار و ستايش كردن نژاد خويش را ]

اگر چند سيمرغ ناهار بود * تن زال پيش اندرش خوار بود

بينداختش پس بپيش كنام * بديدار او كس نبد شادكام

همى خورد افگنده مردار اوى * ز جامه برهنه تن خوار اوى

چو افگند سيمرغ بر زال مهر * برو گشت زين گونه چندى سپهر

ازان پس كه مردار چندى چشيد * برهنه سوى سيستانش كشيد

پذيرفت سامش ز بىبچّگى * ز نادانى و ديوى و غرچگى

خجسته بزرگان و شاهان من * نياى من و نيكخواهان من

ورا بر كشيدند و دادند چيز * فراوان برين سال بگذشت نيز

يكى سرو بد نابسوده سرش * چو با شاخ شد رستم آمد برش

ز مردى و بالا و ديدار اوى * بگردون بر آمد چنين كار اوى

برين گونه ناپارسايى گرفت * بباليد و پس پادشاهى گرفت

به دو گفت رستم كه آرام گير * چه گويى سخنهاى نادلپذير

دلت بيش كژّى بپالد همى * روانت ز ديوان ببالد همى

تو آن گوى كز پادشاهان سزاست * نگويد سخن پادشا جز كه راست

جهاندار داند كه دستان سام * بزرگست و با دانش و نيك نام

همان سام پور نريمان بدست * نريمان گرد از كريمان بدست

بزرگست و گرشاسپ بودش پدر * بگيتى بدى خسرو تاجور

همانا شنيدستى آواز سام * نبد در زمانه چنو نيك نام

بكشتش بطوس اندرون اژدها * كه از چنگ او كس نيابد رها

به دريا نهنگ و به خشكى پلنگ * ورا كس نديدى گريزان ز جنگ

به دريا سر ماهيان برفروخت * هم اندر هوا پرّ كرگس بسوخت

همى پيل را در كشيدى بدم * دل خرّم از ياد او شد دژم

و ديگر يكى ديو بد بدگمان * تنش بر زمين و سرش باسمان

كه درياى چين تا ميانش بدى * ز تابيدن خور زيانش بدى

همى ماهى از آب برداشتى * سر از گنبد ماه بگذاشتى

بخورشيد ماهيش بريان شدى * ازو چرخ گردنده گريان شدى

دو پتياره زين گونه پيچان شدند * ز تيغ يلى هر دو بىجان شدند

همان مادرم دخت مهراب بود * به دو كشور هند شاداب بود

كه ضحّاك بوديش پنجم پدر * ز شاهان گيتى بر آورده سر

نژادى ازين نامورتر كراست * خردمند گردن نپيچد ز راست

دگر آنك اندر جهان سر بسر * يلان را ز من جست بايد هنر

همان عهد كاوس دارم نخست * كه بر من بهانه نيارند جست

همان عهد كىخسرو دادگر * كه چون او نبست از كيان كس كمر

زمين را سراسر همه گشته‌ام * بسى شاه بيدادگر كشته‌ام

چو من برگذشتم ز جيحون بر آب * ز توران بچين آمد افراسياب

ز كاوس در جنگ هاماوران * بتنها برفتم بمازندران