شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٧٢٢

[ پاسخ دادن رستم بهمن را ]

ورا پهلوان زود در بر گرفت * ز دير آمدن پوزش اندر گرفت

برفتند هر دو بجاى نشست * خود و نامداران خسروپرست

چو بنشست بهمن بدادش درود * ز شاه و ز ايرانيان بر فزود

ازان پس چنين گفت كاسفنديار * چو آتش برفت از در شهريار

سراپرده زد بر لب هيرمند * بفرمان فرخنده شاه بلند

پيامى رسانم ز اسفنديار * اگر بشنود پهلوان سوار

چنين گفت رستم كه فرمان شاه * بر آنم كه برتر ز خورشيد و ماه

خوريم آنچ داريم چيزى نخست * پس آنگه جهان زير فرمان تست

بگسترد بر سفره بر نان نرم * يكى گور بريان بياورد گرم

چو دستار خوان پيش بهمن نهاد * گذشته سخنها برو كرد ياد

برادرش را نيز با خود نشاند * و زان نامداران كسان را نخواند

دگر گور بنهاد در پيش خويش * كه هر بار گورى بدى خوردنيش

نمك بر پراگند و ببريد و خورد * نظاره برو بر سرافراز مرد

همى خورد بهمن ز گور اندكى * نبد خوردنش زان او ده يكى

بخنديد رستم به دو گفت شاه * ز بهر خورش دارد اين پيشگاه

خورش چون بدين گونه دارى بخوان * چرا رفتى اندر دم هفتخوان

چگونه زدى نيزه در كارزار * چو خوردن چنين دارى اى شهريار

به دو گفت بهمن كه خسرو نژاد * سخن گوى و بسيار خواره مباد

خورش كم بود كوشش و جنگ بيش * به كف بر نهيم آن زمان جان خويش

بخنديد رستم بآواز گفت * كه مردى نشايد ز مردان نهفت

يكى جام زرّين پر از باده كرد * وزو ياد مردان آزاده كرد

دگر جام بر دست بهمن نهاد * كه برگير ازان كس كه خواهى تو ياد

بترسيد بهمن ز جام نبيد * زواره نخستين دمى در كشيد

به دو گفت كاى بچّهء شهريار * به تو شاد بادا مى و ميگسار

ازو بستد آن جام بهمن بچنگ * دل آزار كرده بدان مى درنگ

همى ماند از رستم اندر شگفت * ازان خوردن و يال و بازوى و كفت

نشستند بر باره هر دو سوار * همى راند بهمن بر نامدار

بدادش يكايك درود و پيام * از اسفنديار آن يل نيك نام

[ پاسخ دادن رستم بهمن را ]

[ پاسخ دادن رستم بهمن را ]

چو بشنيد رستم ز بهمن سخن * پر انديشه شد نامدار كهن

چنين گفت كآرى شنيدم پيام * دلم شد بديدار تو شادكام

ز من پاسخ اين بر باسفنديار * كه اى شير دل مهتر نامدار

هر انكس كه دارد روانش خرد * سر مايهء كارها بنگرد

چو مردى و پيروزى و خواسته * ورا باشد و گنج آراسته

بزرگى و گردى و نام بلند * بنزد گرانمايگان ارجمند

بگيتى بران سان كه اكنون تويى * نبايد كه دارى سر بدخويى

بباشيم بر داد و يزدان پرست * نگيريم دست بدى را بدست