شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٧١٨

[ فرستادن اسفنديار بهمن را به نزد رستم ]

چنين گفت كانكس كه پيروز گشت * سر بخت او گيتى افروز گشت

بد و نيك هر دو ز يزدان بود * لب مرد بايد كه خندان بود

و زانجا بيامد سوى هيرمند * همى بود ترسان ز بيم گزند

بر آيين ببستند پرده سراى * بزرگان لشكر گزيدند جاى

شراعى بزد زود و بنهاد تخت * بران تخت بر شد گو نيك بخت

مى آورد و رامشگران را بخواند * بسى زرّ و گوهر بريشان فشاند

برامش دل خويشتن شاد كرد * دل راد مردان پر از ياد كرد

چو گل بشكفيد از مى سالخورد * رخ نامداران و شاه نبرد

بياران چنين گفت كز راى شاه * نپيچيدم و دور گشتم ز راه

مرا گفت بر كار رستم بسيچ * ز بند و ز خوارى مياساى هيچ

بكردن برفتم براى پدر * كنون اين گزين پير پرخاشخر

بسى رنج دارد بجاى سران * جهان راست كرده بگرز گران

همه شهر ايران به دو زنده‌اند * اگر شهريارند و گر بنده‌اند

فرستاده بايد يكى تيزوير * سخن گوى و داننده و يادگير

سوارى كه باشد ورا فرّ و زيب * نگيرد ورا رستم اندر فريب

گر ايدونك آيد بنزديك ما * درفشان كند راى تاريك ما

به خوبى دهد دست بند مرا * بدانش ببندد گزند مرا

نخواهم من او را بجز نيكويى * اگر دور دارد سر از بد خويى

پشوتن به دو گفت اينست راه * برين باش و آزرم مردان بخواه

[ فرستادن اسفنديار بهمن را به نزد رستم ]

[ فرستادن اسفنديار بهمن را به نزد رستم ]

بفرمود تا بهمن آمدش پيش * ورا پندها داد ز اندازه بيش

به دو گفت اسپ سيه برنشين * بياراى تن را بديباى چين

بنه بر سرت افسر خسروى * نگارش همه گوهر پهلوى

بران سان كه هر كس كه بيند ترا * ز گردنكشان بر برگزيند ترا

بداند كه هستى تو خسرو نژاد * كند آفريننده را بر تو ياد

ببر پنج بالاى زرّين ستام * سر افراز ده موبد نيك نام

هم از راه تا خان رستم بران * مكن كار بر خويشتن بر گران

درودش ده از ما و خوبى نماى * بياراى گفتار و چربى فزاى

بگويش كه هر كس كه گردد بلند * جهاندار و ز هر بدى بىگزند

ز دادار بايد كه دارد سپاس * كه اويست جاويد نيكى شناس

چو باشد فزايندهء نيكويى * بپرهيز دارد سر از بدخويى

بيفزايدش كامگارى و گنج * بود شادمان در سراى سپنج

چو دورى گزيند ز كردار زشت * بيابد بدان گيتى اندر بهشت

بد و نيك بر ما همى بگذرد * چنين داند آن كس كه دارد خرد

سرانجام بستر بود تيره خاك * بپرّد روان سوى يزدان پاك

بگيتى هرانكس كه نيكى شناخت * بكوشيد و با شهرياران بساخت

همان بر كه كارى همان بدروى * سخن هرچ گويى همان بشنوى