شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٧١٥

[ پاسخ دادن گشتاسپ پسر را ]

غل و بند بر هم شكستم همه * دوان آمدم نزد شاه رمه

از يشان بكشتم فزون از شمار * ز كردار من شاد شد شهريار

گر از هفتخوان بر شمارم سخن * همانا كه هرگز نيايد ببن

ز تن باز كردم سر ارجاسپ را * برافراختم نام گشتاسپ را

زن و كودكانش بدين بارگاه * بياوردم آن گنج و تخت و كلاه

همه نيكويها بكردى بگنج * مرا مايه خون آمد و درد و رنج

ز بس بند و سوگند و پيمان تو * همى نگذرم من ز فرمان تو

همى گفتى ار باز بينم ترا * ز روشن روان برگزينم ترا

سپارم ترا افسر و تخت عاج * كه هستى به مردى سزاوار تاج

مرا از بزرگان برين شرم خاست * كه گويند گنج و سپاهت كجاست

بهانه كنون چيست من بر چيم * پس از رنج پويان ز بهر كيم

[ پاسخ دادن گشتاسپ پسر را ]

[ پاسخ دادن گشتاسپ پسر را ]

به فرزند پاسخ چنين داد شاه * كه از راستى بگذرى نيست راه

ازين بيش كردى كه گفتى تو كار * كه يار تو بادا جهان كردگار

نبينم همى دشمنى در جهان * نه در آشكارا نه اندر نهان

كه نام تو يابد نه پيچان شود * چه پيچان همانا كه بىجان شود

بگيتى ندارى كسى را همال * مگر بىخرد نامور پور زال

كه او راست تا هست زاولستان * همان بست و غزنين و كاولستان

به مردى همى ز آسمان بگذرد * همى خويشتن كهترى نشمرد

كه بر پيش كاوس كى بنده بود * ز كىخسرو اندر جهان زنده بود

بشاهى ز گشتاسپ نارد سخن * كه او تاج نو دارد و ما كهن

بگيتى مرا نيست كس هم نبرد * ز رومى و تورى و آزاد مرد

سوى سيستان رفت بايد كنون * به كار آورى زور و بند و فسون

برهنه كنى تيغ و گوپال را * ببند آورى رستم زال را

زواره فرامرز را همچنين * نمانى كه كس بر نشيند بزين

بدادار گيتى كه او داد زور * فروزندهء اختر و ماه و هور

كه چون اين سخنها بجاى آورى * ز من نشنوى زين سپس داورى

سپارم به تو تاج و تخت و كلاه * نشانم بر تخت بر پيشگاه

چنين پاسخ آوردش اسفنديار * كه اى پر هنر نامور شهريار

همى دور مانى ز رسم كهن * بر اندازه بايد كه رانى سخن

تو با شاه چين جنگ جوى و نبرد * ازان نامداران برانگيز گرد

چه جويى نبرد يكى مرد پير * كه كاوس خواندى ورا شير گير

ز گاه منوچهر تا كىقباد * دل شهرياران به دو بود شاد

نكوكارتر زو بايران كسى * نبودست كاورد نيكى بسى

همى خواندندش خداوند رخش * جهانگير و شيراوژن و تاج بخش

نه اندر جهان نامدارى نوست * بزرگست و با عهد كىخسروست

اگر عهد شاهان نباشد درست * نبايد ز گشتاسپ منشور جست