شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٧١٠

[ بازگشتن اسفنديار نزد گشتاسپ ]

تن شهرياران گرامى بود * كه از كوشش سخت نامى بود

نگهدار تن باش و آن خرد * كه جان را بدانش خرد پرورد

سه ديگر كه گفتى بجان زينهار * ندادم كسى را ز چندان سوار

هميشه دلت مهربان باد و گرم * پر از شرم جان لب پر آواى نرم

مبادا ترا پيشه خون ريختن * نه بىكينه با مهتر آويختن

بكين برادرت بد سى و هشت * از اندازه خون ريختن در گذشت

و ديگر كزان پير گشته نيا * ز دل دور كرده بد و كيميا

چو خون ريختندش تو خون ريختى * چو شيران جنگى بر آويختى

هميشه بدى شاد و به روزگار * روان را خرد بادت آموزگار

نيازست ما را بديدار تو * بدان پر خرد جان بيدار تو

چو نامه بخوانى بنه بر نشان * بدين بارگاه آى با سركشان

هيون تگاور ز در باز گشت * همه شهر ايران پر آواز گشت

سوار هيونان چو باز آمدند * بنزد تهمتن فراز آمدند

[ بازگشتن اسفنديار نزد گشتاسپ ]

[ بازگشتن اسفنديار نزد گشتاسپ ]

چو آن نامه بر خواند اسفنديار * ببخشيد دينار و بر ساخت كار

جز از گنج ارجاسپ چيزى نماند * همه گنج خويشان او برفشاند

سپاهش همه زو توانگر شدند * از اندازهء كار برتر شدند

شتر بود و اسپان بدشت و بكوه * بداغ سپهدار توران گروه

هيون خواست از هر درى ده هزار * پراگنده از دشت و ز كوهسار

همه گنج ارجاسپ در باز كرد * بكپّان درم سختن آغاز كرد

هزار اشتر از گنج دينار شاه * چو سيصد ز ديبا و تخت و كلاه

صد از مشك و ز عنبر و گوهران * صد از تاج و ز نامدار افسران

از افگندنيهاى ديبا هزار * بفرمود تا برنهادند بار

چو سيصد شتر جامهء چينيان * ز منسوج و زربفت و ز پرنيان

عمارى بسيچيد و ديبا جليل * كنيزك ببردند چينى دو خيل

برخ چون بهار و به بالا چو سرو * ميانها چو غرو و برفتن تذرو

ابا خواهران يل اسفنديار * برفتند بت روى صد نامدار

ز پوشيده رويان ارجاسپ پنج * ببردند با مويه و درد و رنج

دو خواهر دو دختر يكى مادرش * پر از درد و با سوك و خسته برش

چو آتش برويين دژ اندر فگند * زبانه بر آمد بچرخ بلند

همه بارهء شهر زد بر زمين * برآورد گرد از بر و بوم چين

سه پور جوان را سپهدار گفت * پراگنده باشيد با گنج جفت

به راه ار كسى سر بپيچد ز داد * سرانشان بخنجر ببرّيد شاد

شما راه سوى بيابان بريد * سنانها چو خورشيد تابان بريد

سوى هفتخوان من بنخجير شير * بيايم شما ره مپوييد دير

نخستين بگيرم سر راه را * ببينم شما را سر ماه را

سوى هفتخوان آمد اسفنديار * بنخجير با لشكرى نامدار