شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٧٠٧

[ كشتن اسفنديار كهرم را ]

برفتند ز انجا صد و شست مرد * گزيده سواران روز نبرد

همان خواهران را بر اسپان نشاند * ز درگاه ارجاسپ لشكر براند

و ز ايرانيان نامور مرد چند * بدژ ماند با ساوهء ارجمند

چو من گفت از ايدر به بيرون شوم * خود و نامداران بهامون شوم

بتركان در دژ ببنديد سخت * مگر يار باشد مرا نيك بخت

هرانگه كه آيد گمانتان كه من * رسيدم بدان پاك راى انجمن

غو ديده بايد كه از ديدگاه * كانوشه سر و تاج گشتاسپ شاه

چو انبوه گردد بدژ بر سپاه * گريزان و برگشته از رزمگاه

بپيروزى از بارهء كاخ پاس * بداريد از پاك يزدان سپاس

سر شاه تركان ازان ديدگاه * بينداخت بايد بپيش سپاه

بيامد ز دژ با صد و شست مرد * خروشان و جوشان بدشت نبرد

چو نزد سپاه پشوتن رسيد * برو نامدار آفرين گستريد

سپاهش همه مانده زو در شگفت * كه مرد جوان آن دليرى گرفت

چو ماه از بر تخت سيمين نشست * سه پاس از شب تيره اندر گذشت

همى پاسبان بر خروشيد سخت * كه گشتاسپ شاهست و پيروز بخت

چو تركان شنيدند زان سان خروش * نهادند يك سر بآواز گوش

دل كهرم از پاسبان خيره شد * روانش ز آواز او تيره شد

چو بشنيد با اندريمان بگفت * كه تيره شب آواز نتوان نهفت

چه گويى كه امشب چه شايد بدن * ببايد همى داستانها زدن

كه يا رد گشادن بدين سان دو لب * ببالين شاهى درين تيره شب

ببايد فرستاد تا هرك هست * سرانشان بخنجر ببرّند پست

چه بازى كند پاسبان روز جنگ * برين نامداران شود كار تنگ

وگر دشمن ما بود خانگى * بجويد همى روز بيگانگى

بآواز بد گفتن و فال بد * بكوبيم مغزش بگوپال بد

بدين گونه آواز پيوسته شد * دل كهرم از پاسبان خسته شد

ز بس نعره از هر سوى زين نشان * پر آواز شد گوش گردنكشان

سپه گفت كآواز بسيار گشت * از اندازهء پاسبان بر گذشت

كنون دشمن از خانه بيرون كنيم * ازان پس برين چاره افسون كنيم

دل كهرم از پاسبان تنگ شد * بپيچيد و رويش پر آژنگ شد

بلشكر چنين گفت كز خواب شاه * دل من پر از رنج شد جان تباه

كنون بىگمان باز بايد شدن * ندانم كزين پس چه شايد بدن

بزرگان چنين روى برگاشتند * بشب دشت پيكار بگذاشتند

پس اندر همى آمد اسفنديار * زره دار با گرزهء گاوسار

چو كهرم بر بارهء دژ رسيد * پس لشكر ايرانيان را بديد

چنين گفت كاكنون بجز رزم كار * چه ماندست با گرد اسفنديار

همه تيغها بر كشيم از نيام * بخنجر فرستاد بايد پيام